Mezar

"Ölü kötü komşudan eziyetlenir." Kemâ yeteezze'l-hayyü bi-câri's-sûi. "Diri kötü komşudan nasıl eziyetleniyorsa, eziyetli bir komşu varsa yanında ondan nasıl müteezzî oluyorsa ölü de böyle."

Ölünün de demek ki ölmekle bitmiyor işi. Orada bir hayât-ı mâneviye dediğimiz bir hayat var; iyisinde de var kötüsünde de var. İyiler, şühedâ mertebesinde olanlar, onlar Allahu Teâlâ'nın rızıklarıyla merzukturlar, hayât-ı dâimî var onlarda. "Onlara ölü demeyiniz!" diyerekten Cenâb-ı Hakk'ın tavsiyesi var bizlere. Öyleyse iyilerin arasına gömülebilmek için onun için büyükler hep mezar alma sevdasında olurlar. Mesela Süleymaniye'ye gidiniz, Fatih'e, şuraya buraya gidiniz hep büyükler iyilerle beraber; bu bakıyorsun filan alim, bu filan alim, bu filan şeyh, bu filan büyük... hep bir arada. E onların halleri de iyidir inşallah orada.