Huysuzluklara Karşı Okunacak Dua - 17.02.1985

Men sâe hulukuhû mine'r-rakîki ve'd-devâbbi ve's-sıbyâni fa'krau fî üzüneyhi e fe-ğayra dîni'llâhi yebğûne'l-âyeh.

Enes b. Malik radıyallahu anh'ten rivayet edilmiş.

Peygamber Efendimiz buyuruyor ki:

Men sâe hulukuhû. "Her kimin ki huyu kötüdür, fenadır."

Kimlerden?

Mine'r-rakîki. "Kölelerden." Ve'd-devâbbi. "Yahut kullandığın hayvanlardan."

At, deve, eşek, katır vs.

Ve's-sıbyâni. "Veyahut çocuklardan olsun."

"Kullandığın hayvanlar olsun, köleler olsun, bunlardan kimin huyu kötü ise."

Fakraû. "Okuyunuz." Fî üzüneyhi. "Onun her iki kulağına. " E fe-ğayra dîni'llâhi yebğûne âyet-i kerîmesini.

Yazmak lazım, başka türlü olmaz. Bunu yazacaksın. Benim çocuğum serkeş, laf dinlemez kerata şu âyeti yazayım, kulağına okuyayım; bir o kulağına bir o kulağına. Veyahut bizim hayvan önüne gitsem ısırır, arkasına gitsem teper, huysuz. Üstüne binsem atar, daldan dala yerden yere çalar, yükleri bir tarafa dağıtır. Kulağına okumak için yazacaksın.

Nedir?

E fe-ğayra dîni'llâhi yebğûne ve lehû esleme men fi's-semâvâti ve'l-ardi tav'an ve kerhen ve ileyhi yürceûn âyet-i kerîmesini okuyacaksınız.

Bu âyet-i kerîmenin sebeb-i nüzûlü var. Ehli kitaptan, yahudilerden bir grup gelmişler; "Biz Hz. İbrahim'in dini üzereyiz." demişler. Öteki grup gelmiş; "Hayır, siz değilsiniz. Biz Hz. İbrahim'in dini üzereyiz." demişler. Peygamber Efendimiz'e gelmişler. Efendimiz onlara; "İkiniz de yanlış yoldasınız. Doğru yol İslâm. İkiniz de yanlış yoldasınız." Diyor.

E fe-ğayra dîni'llâhi yebğûne. Onlar Allah'ın dininden gayrısını mı talep ediyorlar?

Allah'ın dini İslâm, şurada duruyor. Maksatları, İslâm'a gelmemek. "Biz Hz. İbrahim'in yolundayız." diyorlar. "Yok biz yolundayız, siz değilsiniz." Kendi yollarında kalacaklar. Kendi yollarını sağlammış gibi göstermeye çalışıyorlar. Değil! Orada kalmak için bahane arıyorlar, müslüman olmamak için kendilerine bahane bulmaya çalışıyorlar.

E fe-gayra dîni'llâhi yebğûn. "O şaşkın adamlar Allah'ın hak, halis kabul ettiği dini olan İslâm'dan gayrısını mı talep ediyorlar? Onu mu elde etmeye çalışıyorlar?"

Ve lehû esleme men fi's-semâvâti ve'l-ardi tav'an ve kerhen. "Her şey, göktekiler ve yerdeki her mahlukât isteyerek istemeyerek Allah'a boyun vermiştir, O'na itaat etmektedir."

Ona itaatten gayri şey mi olur?

Ve ileyhi yürceûn. "Bütün insanlar, bütün mahlukât O'na dönüp O'nun huzuruna gidecek."

Ne biçim duygudur? Oyuncak mı bu din? Allahu Teâlâ hazretlerinin rızasını aramazlar mı?

Yerdeki gökteki nice varlıkların hepsi, hatta kendinden az, küçük gördüğün kimseler bile Allah'a itaat edip dururken bu insanlar güya "akıllıyım" diye ortalıkta dolaşırlar, çalımlarından yanlarına yanaşılmaz. Bunlar Allah'ın dinine tabi olmamaktan dolayı başlarına gelecek felaketlerden korkmazlar mı? Bu âyet-i kerîme, işte bu mânaya.

Bunu okuyun. Tav'an ve kerhen her şey Allah'a itaat ediyor; siz de itaat edin. "Yâ Rabbi! Bu da itaat etsin." denmiş oluyor.

Bu âyetin okunmasıyla okuyan kimse zımnen ne demiş oluyor?

Yerlerdeki ve göklerdeki her şey ister istemez Allahu Teâlâ hazretlerine itaat ediyor.

"Hadi bakalım, vazifeni bil de sen de muti ol, serkeşliği bırak." demiş oluyor. Böylece o âyetin bereketinden, nurundan faydalanarak o kimsenin yola gelmesi mümkün oluyor.

Men sâe hulukuhû min insânin ev dâbbetin fe-ezzinû fî üzünihî.

Deylemî Hz. Hüseyin Efendimiz'den radıyallahu anh'ten rivayet etmiş:

Peygamber Efendimiz buyurmuş ki:

"İnsandan veya hayvandan, binekten, huyu kötü olanın kulağına ezan okuyun."

Bu ezanda ne var?

Allah'ın yoluna davet var. Allah'a ibadete, inkıyata davet var. Allah'ın azametini zikrediyorsun. Varlığını, birliğini ikrar ediyorsun. "Salaha gel, felaha gel" demiş oluyorsun. Bu ezan o hayvanın, o çocuğun, o insanın kulağına okunduğu zaman, onun hayra gelmesine -mânevî bakımdan bir bereket hasıl olur, nasip olur- doğru yola gelmesine vesile olur.

Onun için biz daha doğar doğmaz çocuklarımızın kulaklarına ezan okuyoruz ki Allah'a muti kul, müslüman kul olsun, mü'min kul olsun ibadet ehli olsun. Sağına ezan, soluna kamet -o da ezan sayılır- okuyoruz. Çocuklarımızın adını bile ondan sonra koyuyoruz. Bu hadîs-i şerîften onun delili karşımıza çıktı.