26.02.1984 - Sıkıntı Duası

Taberânî İbn Abbas radıyallahu anhümâ'dan rivayet etmiş. İbn Abbas Peygamber Efendimiz'in akrabası, amcazâdesi olmuş oluyor. O kendi akrabalarına hitaben Peygamber Efendimiz'in şöyle buyurduğunu anlatıyor:

"Ey Abdülmuttalip oğulları! Sizin başınıza bir bela, bir hüzün, bir meşakkat veya bir sıkıntı gelince Allahu Allahu Rabbünâ lâ şerîke leh deyin." diye tavsiye eylemiş.

Sizin de hatırınızda olsun; başınıza bir sıkıntı, bir üzüntü, bir meşakkat, bir dert, bir bela geldiği zaman Allahu Allahu Rabbüna lâ şerîke leh diyeceğiz. Bunu defterinize yazarsınız hatırınızda olur.

Zaten bilinen şeyler.

Allah Allah diye Allah'ın ismini iki defa söyledikten sonra Rabbünâ "Rabbimiz" ve veyahut Rabbenâ "Ey Rabbimiz!" mânasına gelir.

Allahu Allahu Rabbünâ lâ şerîke leh. "Allah bizim Rabbimiz'dir, O'nun şerîki yoktur." mânasına gelir.

Şerîki, nazîri yoktur. Her şeyi O işler, her şey O'nun takdiriyle olur.

Tabi bu söz; "Bu sıkıntıyı da başımıza takdir edip kader olarak getiren, gönderen odur, kaldıracak olan da odur." gibi bir mâna ile söylenmiş oluyor. İnsan böyle iltica edince, Allahu Teâlâ hazretleri iltica eden, dua eden, kendisine bağlanan kulunu dünya ve âhiretin hayırlarına erdirir; bunu bilelim.

Bunu biz her Fâtiha okuduğumuz zaman; "Yalnız sana ibadet ederiz, yalnız senden yardım dileriz." diye söylüyoruz.

Gerçekten bu sözümüze uygun olarak yalnız Allah'tan yardım isteyelim, başkasına el açmayalım ve ona iltica etmesini bilelim.