02.06.1985 - Razı Olma Duası

Men kâle "radıytü billâhi rabben ve bi'l-İslâmi dînen ve bi-Muhammedin nebiyyen -ve fî lafzin- resûlen" vecebet lehü'l-cennetü.

Ebû Davud es-Sicistanî'nin eserinde. Ebû Said el-Hudrî rivayet etmiş.

Bu hadîs-i şerîfte Peygamber Efendimiz buyuruyor ki;

"Her kim ki; radıytü billâhi rabben ve bi'l-İslâmi dînen ve bi-Muhammedin nebiyyen ev resûlen derse..."

Ne olur?

Vecebet lehü'l-cennetü. "Ona cennet vacib olur."

Yani gerekli olur, cennete girmesi gerekir. Bu sözü söyleyen muhakkak cennete girer.

Neymiş söz, mânasına gelelim:

Radıytü billâhi rabben. "Allah'a rab olarak razı oldum."

"Allah celle celâlüh ve amme nevâlüh benim rabbimdir. Ben onun rabliğine hoşnudum, razıyım. Kulu olduğumdan iftihar ediyorum. O benim rabbim olduğundan O'na ne kadar hamd etsem, şükretsem az gelir. Bu işten memnunum, hoşnudum, razıyım."

Ve bi'l-İslâmi dînen. "İslâm'a da din olarak razıyım. İslâm'dan da razıyım."

"Dinim İslâm elhamdülillah. Müslüman olmaktan memnunum. Helalinden, haramından memnunum. Her şeyi yerli yerinde, usûlünce. Ne mutlu ki bana Müslüman olmuşum. Hâlimden çok memnunum, razıyım." demiş oluyor.

Ve bi-Muhammedin nebiyyen. "Peygamberimiz olarak da Muhammed'den memnunum, ona razıyım. Onun da Peygamberimiz olduğundan hoşnut ve razıyım."

"Hiç şikâyetim yok. Sünneti başımın tacıdır. Fermanı fermanımdır, baş üstüne yeri vardır. Emrettiği benim için devlettir. Ümmeti olduğumuz devlet yeter. Onun ümmeti olduğumuz saadet olarak bize kâfidir."

Peygamberler gıpta etmişler, temenni etmişler;

"Ah, âhir zamanda gelseydik de o mübarek Zât'ın ümmeti olaydık." diye. Kim böyle derse, böyle diyen insana cennet vacib olur.