Kendini Namaza Vermek

el-Îmânü es-salâtü.

Sen namazı kolay bir şey zannetme arkadaş! Namaz en büyük bir nimet, en büyük ibadet. O büluğa girdiğimiz andan üzerimize farz olan bir ibadet. Farz olan bir ibadet.

E namaz nasıl namazdır?

İşte Allahu ekber der, dört rekât iki rekât kılarsın, yatarsın kalkarsın. Bunu insan karşıdan görünce "Ha namaz buymuş." der. Bir de abdesti var tabi, alır abdestini, gelir o da uyar, Allahu ekber der yatar kalkar. Bu değildir namaz. Bu namazın merasimi, namazın erkanıdır bu. Asıl namaz burada, asıl namaz gönülle olacak. Gönlünü Allah'a vereceksin.

Allah'ı nerede bulalım da nereye dönelim?

Allah her yerde, nereye dönersen orada Allah. Sen yüzünü buraya çeviriyorsun, o bedenin yüzü. Bedeni çeviriyorsun, gönül ise Allah'a dönecek.

Sen o gönlü Allah'a döndürebiliyor musun namazda, yoksa hâlâ dükkanla, çarşı ile pazarla, evinle mi meşgul.

Allahuekber!

es-Selamu aleyküm, es-Selamu aleyküm ve rahmetullah.

Oldu namaz.

Evet oldu, borcumuz defterimizden silinmiştir. Bu adam öğle namazının farzını kılmıştır. Silerler, fakat o namazdan hâsıl olan ruh hâsıl olmamıştır. Namazın da ruhu var. Namazın ruhu insanı melekleştiren bir âlemdir. İnsanın günahlarına mâni olan bir âlemdir. İnsanı evliyâ eden bir âlemdir. Namaz insanları göklere uçuran bir âlemdir. Namaz kolay bir şey değil.