Sevdiğimizi Allah İçin Seveceğiz, Dünya Menfaati İçin Değil

Sevdiğimizi Allah için seveceğiz. Dünya menfaati için sevmeyeceğiz. Onu sömüreyim, ondan istifade edeyim, diye arkadaşlık, ahbaplık etmek doğru olmaz. Allah rızası için arkadaşlık, ahbaplık edecek.

Onun için bizim büyüklerimiz tasavvufu tarif ederlerken diyorlar ki;

Tasavvuf yâr olup bâr olmamaktır

Tasavvuf; arkadaşlarla arkadaş olacak, muhabbet edecek, birilerini sevecek, onlarla kardeş olacak ama yük olmayacak. Onları sömürmeyecek, onların maddi imkânlarından faydalanmayı düşünmeyecek. Aksine onlara bir şeyler kazandırmayı, hizmet etmeyi niyet edecek.

Tasavvuf hizmetten ibarettir. Şuna hizmet edeyim de sevap kazanayım. Yanına yanaşayım da ona bir şeyler öğreteyim. Onu doğru yola çekeyim... filan diye… Alıcı, sömürücü değil; verici bahşedici, ihsan edici, ikram edici olması lazım. İslâm'ın kökü böyle, tavsiyeler böyle. Bir kimse bir kimseyi sevdi mi ancak Allah için sevmesi lazım.