10. Hz. İbrahim (as) ın Kavmini Allaha İnanmaya Daveti

KAVMİNE TEBLİĞ ETMESİ 

Şuarâ 69

(Resûlüm!) Onlara İbrahim’in haberini de oku:

Şuarâ 70

Hani vaktiyle o, babasına ve kavmine: “Neye tapıyorsunuz?” demişti.

Şuarâ 71

(Onlar da:) “Putlara tapıyoruz ve tapmaya da devam edeceğiz.” demişlerdi.

 Şuarâ 72-73

“Peki” dedi; “siz dua ettiğiniz zaman, sizi işitiyorlar mı, yahut size (taparsanız bir) fayda veya (tapmazsanız bir) zarar veriyorlar mı?”

Şuarâ 74

“Hayır!” dediler; “biz atalarımızı böyle (ibadet) yaparlarken bulduk.”

Şuarâ 75-76

(İbrahim:) “Şimdi gördünüz mü, siz ve geçmişteki atalarınız neye tapıyormuşsunuz?”

dedi.

Zuhruf  26-27

… “Doğrusu ben sizin taptıklarınızdan uzağım. Sadece, beni yaratan (Allah’)a (ibadet ederim). Çünkü O, beni doğru yola eriştirecektir.”

 Mümtehine 4

İbrahim’de ve onunla beraber olanlarda sizin için hakikaten güzel bir örnek vardır. Hani onlar, kavimlerine: “Şüphesiz biz, sizden ve Allah’tan başka taptıklarınızdan uzağız. Sizi tanımıyoruz ve siz bir tek Allah’a (şirksiz) inanıncaya kadar, sizinle bizim aramızda ebedî olarak düşmanlık ve kin belirmiştir.” demişlerdi. Yalnız İbrahim’in (henüz men edilmemişken) babasına: “Senin için mutlaka mağfiret dileyeceğim. (Fakat) Allah’tan (gelecek) hiçbir şeye gücüm yetmez.” demesi hariçtir. (Size örnek değildir. Yine onlar:) “Ey Rabbimiz! Yalnız sana güvenip dayandık, yalnız sana yöneldik, dönüş de ancak sanadır.” demişlerdi.

Mümtehine 5

“Ey Rabbimiz! Bizi, o inkâr edenler için fitne (konusu) yap(ıp ezdir)me! Bizi bağışla Rabbimiz. Çünkü sen mutlak galip, hüküm ve hikmet sahibisin.” (demişlerdi.)

Mümtehine 6

Andolsun ki onlarda, sizin için, Allah’ın rızasını ve âhiret günü(nün saadeti)ni ümit etmekte olanlar için güzel bir örnek vardır. Kim de yüz çevirirse (aleyhinedir). Şüphesiz Allah Ganî’dir (hiçbir şeye ihtiyacı yoktur), hamde layık olan da yalnız O’dur."