15. Hz. İbrahim (as) ın Rüyası ve Kurban Hadisesi

KURBAN ETME HADİSESİ

Nahl 120

Gerçekten İbrahim; Allah’a itaat eden, O’nu birleyen (ve O’na yönelen) başlı başına bir ümmet (her iyilik ve sorumluluğu kendinde toplayan bir önder) idi…

Sâffât 100

(İbrahim:)  “Ey Rabbim! Bana iyilerden (sâlih evlat) lütfet!” diye dua etti.

Sâffât 101

Biz de ona yumuşak huylu bir oğul müjdeledik.

Sâffât 102

Artık o (İsmail) beraberinde (işe) koşma çağına erişince (babası): “Ey yavrucuğum! Doğrusu ben rüyamda seni boğazladığımı görüyorum; artık (düşün) bak, ne dersin?” dedi. (Oğlu:) “Ey babacığım! Emredildiğin şeyi yap. İnşaallah beni sabredenlerden bulacaksın.” dedi.

Sâffât 103

Böylece ikisi de (Allah’ın emrine) teslim olunca (İbrahim) onu şakağı üzerine yatırdı.

Sâffât 104

Biz ona (şöyle) seslendik: “Ey İbrahim!”

Sâffât 105

“Gerçekten rüyana sadakat gösterdin. Şüphesiz ki biz, iyi hareket edenleri böyle mükâfatlandırırız.”

Sâffât 106

“Hakikaten bu, apaçık imtihanın ta kendisidir.”

Sâffât 107

(Oğluna karşılık) ona büyük bir kurbanlık (koç) fidye verdik.

Sâffât 108

Sonraki (gelen)ler arasında ona (iyi bir ün) bıraktık (ki sonrakilerce:)

Sâffât 109

“İbrahim’e selam olsun.” (denilmektir.)

Sâffât 110

İşte iyi hareket edenleri biz böyle mükâfatlandırırız.

Sâffât 111

Doğrusu o mü’min kullarımızdandı.

……………….