18.03.1984 - Affetmek

Ve mâ zâde'llâhu abden bi afvin illâ izzen.

"Allah bir kulun, affetmesini arttırırsa, onu affedici bir insan durumuna sokarsa, onun izzetini artırır."

Affını artırmak ne mânaya gelir?

Başka bir anlama gelmez, izzetini artırmak mânasına gelir. Affedici oldu mu bir insan, merak etme, şanına noksan gelmez, küçülmez. Affettikçe yükselir, aziz, kıymetli, izzetli, şerefli, haysiyetli insan olur. Onun için affedici olacağız.

"Ama hocam filanca arkadaş bana şöyle söylemiş, böyle söylemiş, böyle kötülük yapmış."

Affet yahu! Peygamber Efendimiz;

"Affettin mi izzetin de artar." diyor.

Arif Nihat Asya, Aff-ı Umumî diye bir şiir yamış, Diyor ki:

"Şunu affettim, bunu affettim, şunu affettim, bunu affettim. Azrail'i bile affettim. Melek olduğuna güçlükle inandığım Azrail'i bile affettim."

Melek deyince insana hep böyle güzel şeyler yapan geliyor ama Allah'ın vazifeli varlığı.

Lâ ya'sûna'llâhe mâ emerahüm ve yef'alûne mâ yu'merûn.

"Melekler Allah'a asi gelmezler, Allah ne emretmişse onu yaparlar."

Yap denilirse yapar; yık denilirse yıkarlar. Emir neyse öyle yaparlar. Azrail de Allah'ın bir vazifeli meleği. "Can al" diyor Allah, can almaya vazifeli kılmış, canı alıyor.

"Onu da affettim. Sen benim canıma ne kıyıyorsun ne alıyorsun?" diye, onu da affetmiş. Aff-ı Umumi diye bir şiir yazmış.

Biz de Aff-ı Umumi diye bir şey çıkaralım. Affedelim birbirimizi.

Allah kusurlarımızı düzeltmeyi de nasip etsin, kardeşlerimizi affetmeyi de nasip etsin.

"Bir kimse sana karşı bir kusur işlerse, yetmiş tane bahane uydur aklında."

"Herhalde şundan yapmıştır, o mânaya değildir, iyi niyetle yapmıştır, kötü niyetle değildir." şeklinde. Hâlâ için razı olmuyorsa, bu sefer lafı kendine döndür.

"Ne katı kalpli adamsın ne ikna olmaz adamsın ne mazeret kabul etmez adamsın, yetmiş tane mazerete hala hayır diyorsun, hâlâ kabul etmiyorsun." diye kendini ayıpla.