29.08.1982 - Hamd ve Salavat

Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem buyurmuş ki;

Küllü kelâmin lâ yüzkerullâhu fîhi. “Her bir söz ki içinde Allah adı anılmaz, zikredilmez.” Fe yübdeu bihî. “Ve söze eksik, kusurlu, Allah adı anılmadan başlanır.” Fe-yusallâ aleyye. “Bana da dua edilmez, salât u selâm getirilmez. ” Fe-hüve akta’u. “Bu söz eksiktir. ” Ve ekte’u. “Alçaktır, aşağıdır, hordur. ” Memhûkun min külli bereketin. “Her türlü bereketten mahrumdur, bereketi silinmiştir. ”

Başka bir rivayette de;

Küllü emrin zî-bâlin. “Her önemli iş ki…” diye başlanmış.

“Söz” yerine “iş” kelimesi kullanılmış. Tabi iş kelimesi, daha geniş bir mânaya sahip.

Küllü emrin zî-bâlin lâ yübdeu fîhi bi-hamdillâhi ve’s-salâti aleyye fe-hüve akta’u ve ekte’u memhûkun min külli bereketin. “Bir önemli iş ki ona başlanmaz Allah’a hamd ederek ve bana salât u selam getirilerek başlanmaz…”

Her işte Allah’a hamd etmek, başta ismini anmak, Peygamber Efendimiz’e salât u selâm getirmek gerektiğini buradan anlıyoruz. Demek ki her sözümüze, her işimize Allah’ın adıyla başlayacağız, Peygamber Efendimiz’e bağlılığımızı hatırlayacağız, ona hürmetimizi, sevgimizi ifade etmek maksadıyla, salât u selâm getireceğiz.

Bismillâhirrahmânirrahîm. Elhamdulillahi Rabbi’l-âlemîn. Ve’s-salâtu ve’s-selâmu âlâ seyyidinâ Muhammedin ve âlihi ve sahbihî ecmaîn gibi, ondan sonra işe girişeceğiz.