30.03.1986 - Birbirimizi Seveceğiz

Peygamber Efendimiz (SAS) şöyle buyuruyor;

Vellezî nefsî bi-yedihî. “Canım elinde olan Zat’a yemin olsun ki.” Yani Allah’a yemin olsun ki. Lâ tedhulûne’l-cennete hattâ tü’minü. “İnanmadıkça, mü’min olmadıkça cennete giremeyeceksiniz.” Yemin olsun Allah’a ki; inanmazsanız cennete girmeyeceksiniz.

Burada da bu hakikati Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem yeminle söyledi. “Cennete giremezsiniz, giremeyeceksiniz...” Hattâ tü’minû. “İman etmedikçe…” Tam iman etmedikçe cennete giremezsiniz, giremeyeceksiniz, buyurdu. Devam etti;

Ve lâ tü’minû hattâ tehâbbû. İşte bu cümle bize, işin en ince noktasını anlatıyor; “Birbirinizi sevmedikçe, karşılıklı muhabbet beslemedikçe, birbirinizle dostluk duygusu içinde olmadıkça da iman edemezsiniz. Hakîki mü’min olamazsınız.”

Anahtarı görüyor musunuz, işin anahtarını? İman.

“Hocam imanın tadını duyamıyorum, ibadetten zevk alamıyorum, tesbih çekiyorum ama bir şeyler olmuyor… bilmem ne…”

“Birbirinizi sevmedikçe, hakiki imana eremezsiniz.” diyor Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem.

Şimdi biz hakiki iman olmayınca, cennete giremeyeceğimize göre ne yapacağız?

Akıl için bir tane yol, başka çaresi yok: Birbirimizi seveceğiz.

“Hocam iyi ama hık mık, hık mık…” Binbir tane şey söyler herkes.

Seveyim ama bu adamın nesini seveyim?

İmanını sev. Peygamber Efendimiz’ in, ümmetinden olduğunu sev. Bir güzel tarafını bul. Gülü seven dikenine katlanır. Ufak tefek şeylerine bakma, sev. Nasıl seveceksen sev. “Dini güzel” de. Acı, bir şey yap, ama seveceksin…

Biz mümkün olduğu kadar, sevimli insan olmaya kendimiz çalışacağız bir kere. Üzerimizdeki kötü huyları atmaya çalışacağız. Kendimizi bir tashih edeceğiz, güzel huylarla bezeyeceğiz, bir.

İkincisi de karşımızdaki kardeşlerimizi, o haliyle de sevmeye kendimizi alıştıracağız. Neden?

Büyüklerimiz söylemişler ki; “Yârsız kalmış cihanda, aypsız yâr isteyen.” ayıpsız olmaz. Gülün bile dikeni vardır. O kadar güzel çiçektir, kokusu güzeldir, görünüşü güzeldir ama işte dikeni de vardır ne yapalım. Gülü seven dikenine katlandığı gibi, Müslüman da Müslüman kardeşinin ufak tefek kusurlarına göz yumacak, görmeyecek. Bilecek ki kusursuz insan olmaz. Bilecek ki, kendisinde de nice kusurlar var.