30.09.1990 - Çocuklarımıza Efendimizi Sevdirmeliyiz

Çoluk çocuğunuzu Resûlullah’ın sevgisiyle yetiştirin. Resûlullah deyince, çocuğun yüzü gülecek. Tebessümler yayılacak, dudaklarında gülücükler meydana gelecek. Çocuk Peygamber Efendimiz’i bilecek. Peygamber Efendimiz’in yaşayışına göre hayatımızı tanzim edeceğiz, ailemizi ona göre kuracağız, konuşmamızı ona göre yapacağız, işimizi ona göre tanzim edeceğiz.

Yoksa kişi sevdiğine tâbi olur, tâbi olmazsa sevgisi noksan demek. Tâbi olmazsa yol kapalı demektir, çıkmaz yola girmiş demektir.

قُلْ اِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُون۪ي يُحْبِبْكُمُ اللّٰه

Kul in küntüm tuhibbûnellâhe fe’t-tebiûni yuhbibkümullâhü. Allah’ın sevgisine, rızasına ulaşmak imkânsız demektir; çıkmaz yol. Şöyle yapacağım, böyle yapacağım bilmem ne bilmem ne… Ne yaparsan yap, Resûlullah’ın yolundan gayri yolların, hepsi çıkmaz yoldur. Bu badireden çıkışın bir tek yolu var: Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz’e tâbi olmak; Resûlullah’a hüsn ü ittibâ ile tâbi olmak. İnsanların dalalet düştüğü, sapıttığı, şaşırdığı, dünyaya daldığı şu zamanda Peygamber Efendimiz’in sünnetini ihyâ etmek.