Peygamberimizin Yolu Sade Ama En Güzel Yoldur

Kendisi güzel, huyu güzel, yüzü güzel, sözü güzel, hâli güzel, ibadeti güzel, sünnet-i seniyyesi güzel. Efendimiz'in yolu en güzeli! Çok şâşaalı görünmüyor;

"Hocam ben bunu pırlantalı, elmaslı olarak görmüyorum." diyor bazısı.

İşte bu sadeliğin güzelliği! Falanca binaya bakıyorum da şöyle süslü, böyle süslü. Falanca kumaşa bakıyorum da şöyle alacalı, böyle gösterişli. O, basit insanların zevki!

Gel bakalım kaliteli ipek kumaş nasıl oluyor? Halis yün, çok pahalı kumaş nasıl oluyor?

Rengini bir gör bakalım. Öyle cırtlak renkler mi sade kibar renkler mi güzel? Ondan sonra anlarsın. Mimari bakımdan Süleymaniye camii mi güzel sonradan yapılma filanca yapı mı?

Gör bakalım! O Mimar Sinan, koca usta!

Süleymaniye Camii'ni yapmış.

"Ben de olsam öyle yapardım."

Evet, yap da görelim, bakalım. O sade güzelliği mimarlar öve öve bitiremiyorlar. Amma sade ama güzel yapmış ha!

Süleyman Çelebi'nin mevlidi için derler ki "manzume bir şiir:"

Allah adın zikredelim evvela,

Vacib oldu cümle işte her kula.

"Ben de söylerim ne olacak?"

Ne dedi?

"Evvela Allah'ın adını alalım."

"Ben de böyle şeyler derim, alırım elime kalemi ben de yazarım."

Sen de yazarsın tamam da herkes kaşık yontar ama sapını denk getiremez.