Hac ve Umre Günahları Temizler Fakirliği Giderir

Peygamber Efendimiz buyurdu ki;

Tabiû beyne'l-haccı ve'l-umreti fe-innehümâ yenfiyâni'l-fakra ve'z-zünûbe kemâ yenfi'l-kîrü hubse'l-hadîdi ve'z-zehebi ve'l-fiddati.

Sadaka Resûlullah.

Mânası şu:

"Hacla umreyi birbirinin peşinden hemen yapınız. Çünkü bu iki ibadet günahları ve fakirliği yok eder..."

Bakın bir günahları affettiriyor bir de fakirliği siliyor. Bu ikisini nefyeder. Silip götürür, alıp giderir.

Bunu nasıl bir benzetmeyle anlatmış?

Kemâ yenfi'l-kîrü hubse'l-hadîdi ve'z-zehebi ve'l-fiddati.

Demir madeni, altın madeni, gümüş madeni cevher olarak topraktan çıktıktan sonra mâlum çok kuvvetli bir ateşle ısıtılıyor, o zaman eriyor. Eridiği zaman içindeki yabancı maddelerden ayrılıyor. O zaman tertemiz halis altın olarak, demir olarak, gümüş olarak ayrılıyor. Bu cevherler ısıtıldıktan sonra -yüksek fırın diyoruz, artık eskiden bunu nasıl yapıyorlarsa eski insanların tekniklerine göre- o içindeki cüruf ve yabancı maddeler bir tarafta kalıyor. Bunlar bir başka tarafta tertemiz oluyor.

"İşte hac ve umre insanı böyle temizliyor."

İnsanın da tabi günlük yaşantısında, hayatında iyi işleri var kötü işleri var, sevapları var günahları var. Allah şeytana uymaktan, nefse uyup günah işlemekten cümlemizi korusun. Ama hayat böyle, maalesef insan hatalı, kusurlu olabiliyor. Hatasız insan çok zor bulunur. Büyüklerimiz "beşer, şaşar" demişler.

İnsan safî bir maden gibi olmuyor. Karışık topraktan çıkmış cüruflu, katıklı bir madde gibi oluyor. Bu böyle nasıl ısıtılıp safîleştirilirse, onun gibi hac da, umre de insanın günahlarını eritip safîleştiriyor, günahlarını cüruf olarak atıyor.

Bir, günahlar affolunuyor.

İkinci bir şey var, enteresan. Peygamber-i Zîşânımız bu hadîs-i şerîfinde; "Fakirliği de izale eder." diyor.