100. Âdiyât Suresi

Sevgili Dinleyenler,

En güzel rehber olan kitabımız Kur’ân-ı Kerîm’in Mekke döneminde indirilen sûrelerinden Âdiyât Sûresinden bahsedeceğiz bugün. 11 ayettir.

Adını ilk ayetinin ilk kelimesinden, “nefes nefese koşarken tırnaklarıyla kıvılcım saçan atlar” anlamına gelen “Âdiyât” kelimesinden almıştır.

Âdiyat Sûresi, yeminle başlayan sûrelerdendir.

İlk ayetlerinde kıyameti andıran bir savaş sahnesi canlandırılarak başlar.

Âdiyât Sûresi’nde; insanoğlunun nankörlüğü, mala düşkünlüğü, ahiret hayatı için harcama yapmaması ve bu yüzden onu kötü bir sonucun beklediği anlatılmaktadır.

Sûre, insanların bir gün yeniden dirilip Allah’ın huzuruna döneceklerini ve Allah’ın hepsini bütün yönleriyle bildiğini vurgulayan âyetlerle son bulur:

“Hâlâ bilmeyecek mi o, kabirlerin içindekilerin dışarı çıkarıldığı ve gönüllerdekinin devşiril(ip ortaya kon)duğu zamanı?

Şüphesiz o gün Rableri onlar(ın her halin)den elbette haberdardır.”