107. Mâ'ûn Suresi

Sevgili Dinleyiciler,

Hayat kılavuzumuz Kur’ân-ı Kerîm’in toplam 7 ayetten oluşan Mâ’ûn Sûresinden bahsedeceğiz bugün. İlk üç âyeti Mekke döneminde, diğer âyetleri Medine’de inmiştir.

Adını “yardımlaşma” anlamına gelen ve son âyette geçen “mâ’ûn” kelimesinden almıştır.

Mâ’ûn Sûresinde; yetim hakkı yememek, yardımseverliği teşvik, namazı dosdoğru ve gösterişten uzak kılmak anlatılmaktadır.

Sûre, muhatapların dikkatini çeken bir soru cümlesi ile başlar. Yetimi ve yoksulu gözetmeyenleri, ibadetlerine riya karıştıranları, iyiliğe engel olanları ve yoksullardan ihtiyaç duydukları şeyleri esirgeyenleri kınayarak sona erer:

“...Vay haline! (Şöyle) namaz kılanların ki onlar, namazlarından (onun öneminden, gayesinden ve vaktinin geçtiğinden) gafildirler. Hem de onlar gösterişçidirler.

(Onlar, zekâtı veya yardım ve yardımlaşma için) en basit şeyleri bile esirgerler/engel olurlar.”