1 Nisanda Yalan Söylemeye Alıştırıyorlar

Doğru sözlü olmak, dosdoğru olmak kolay değil. Sen dosdoğru olmaya söz verirsen dosdoğru olmak seni dürüst insan olmaya götürür, iyi şeyler yapmaya götürür. İyi şeyler yapmak da cennete götürür. Doğru sözlü olmaya da çok dikkat edeceğiz. Bunun mühim bir prensip olduğunu aklımıza yazacağız, hatırımızdan hiç çıkarmayacağız. “Ben yalan söylememeliyim, daima doğruyu söylemeliyim” diyeceğiz. Sözümüzün doğru olmasına gayret edeceğiz. Efendim işte öyle söyledim ama şaka yaptım. Hayır! Yalandan şaka olmaz. Yalandan üretilmiş, yalan üzerine kurulan şaka olmaz. O şaka değil yalandır işte. Öyle olmaması lâzım.

Yaptığın şeyin doğru olması lâzım. “E işte 1 Nisan şakası yaptım” öyle şeyler olmaz. Bu bizim kendi örfümüzde, âdetimizde olan bir şey değil. Biz her şeyi doğruluk esasına kurmuş bir ümmetiz. Bizim kendimize göre örfümüz âdetimiz var. Yalanı âdet etmeyiz. Yalanı topluma bir günlükte olsa “1 Nisanda herkes yalan söyleyebilir” diye normalleştirmeyiz.

Milleti yalana alıştırıyorsun. Çocuk hikâyelerinde falanca hayvan filanca hayvana şöyle yapıyor da böyle yapıyor da aldatıyor da bilmem ne. E sen aldatmayı öğretiyorsun. Yani o hayvan hikâyelerinin bazılarında ahlaksızlık, sahtekârlık vesaire var. Onları mı öğretmek lâzım? Dürüstlüğü öğretmek lâzım. Bunun zıttı bak şudur, dürüst olursan hem dünyada hem de ahirette yükselirsin, yüce bir insan olursun, mutlu olursun, toplumda fayda görür; bu kötü şeyleri yaparsan da alçalırsın, toplumda senden zarar görür dememiz lâzım. Bu doğru sözlülüğe her yerde riayet etmemiz lâzım.