İsra ve Miraç Yolculuğu

Miraç Kandiliniz mübarek olsun aziz ve sevgili Akra dinleyicileri!

 Peygamber Efendimiz (SAS) arabi aylardan Receb ayının 26'sını 27'sine bağlayan bir mübarek gecede, Mekke-i Mükerreme'de hicretten üç yıl önce Allah-u Teâlâ Hazretleri kendisine nasip buyurmuş Mekke-i Mükerreme’den Mescid-i Aksa'ya kadar bir yeryüzü yolculuğu yapmış. Buna "isra" deniliyor. Kudüs'ü Şerif'ten yedi kat semayı sidretü’l müntehâyı geçip Allah-u Teâlâ Hazretlerine kavuşup, Allah-u Teâla Hazretleri mülâki olup, ondan emirler alması, Allah'la buluşması olayına da "miraç" denir. İki olay var, iki bölümlü olay var; birincisi Peygamber Efendimiz’in hicretten üç yıl önce yaşamakta olduğu Mekke-i Mükerreme’den 26'sı 27'sine bağlayan gece Kudüs'ü Şerif’e varması. Kudüs'ü Şerif'ten de semâvâtı geçerek, sidretü’l münteha’yı geçerek Allah-u Teâlâ Hazretlerinin huzuruna varması.

 

Allah-u Teâla Hazretleri’nin kendisine nice ikramlar ve iltifatlarda bulunması. Birinci olaya İsra hadisesi deniliyor, ikinci olaya Miraç hadisesi deniliyor. İsra; Arapçada geceleyin yolculuk yapmak demek. Gündüzleri çok güneşli, çok sıcak, tahammül edilemeyecek, tahammülfersa, meşakkatli olduğu için Araplar umumiyetle yolculuklarını geceleri yaparlardı, geceleri yola çıkarlardı. Ay olsun olmasın gece yolculuğu güzel olurdu, serin olurdu. Gündüzleri dinlenir, geceleri varacakları yerlere kervanlar, yolcular giderlerdi. Bu gece yolculuğuna İsra deniliyor. Esra, yüsrî, isrâen gece yolculuk yapmak mânâsına gelen bir kelime. Gece; Arapların sevdiği bir yolculuk zamanı.

Peygamber Efendimiz Mescid-i Haram'dan yani Kâbe’nin etrafını teşkil eden mübarek mahalden, mescitten Mescid-i Aksa'ya o gece gitti. Sonrasında göklere çıkması olayına da miraç deniliyor. Miraç da kelime olarak “urûc” yükselmek kelimesinden çıkmış olan bir tabir.  O da ismi âlet sigasıyla “feteha” açmak kökünden “miftah” açma aleti yani anahtar anlamına geliyorsa, miraç da “urûc” yükselmek manasından yükselmeye yarayan vasıta, alet, merdiven demektir. Peygamber Efendimiz İsra eylemiş, ondan sonra da semalara urûc eylemiş. Urûce bî diye geçer o hadis-i şeriflerde. ben çıkartıldım göklere yükseltildim manası ile.