Kuran-ı Kerimin Şefaati Kabul Görür

Kuran-ı Kerim hakkında Peygamber Efendimiz (SAS) buyuruyor ki: Kuran-ı Kerim şafiun, şefaat edici bir varlığa, haysiyete, kişiliğe, şahsiyete sahiptir. Kuran-ı Kerim şefaat edecektir. Ya Rabbi beni okuyan, beni seven bu Müslümana ikram eyle diyecek, ikram ettikçe daha ikram eyle, daha ikram eyle diye Cenab-ı Hakkın ehli Kuran’ın mükâfatlandırılmasını Kuran-ı Kerim kendisi talep edecektir. Cenab-ı Hak ona o kabiliyeti, o şahsiyeti verecektir.

 

Ve müşeffeun: müşeffa’ da şefaat ettiği zaman şefaati kabul gören kişi demektir. Yani herkesin, her makamda şefaati kabul olmaz, herkes şefaat edemez, çıkıp da çok yüksek makam sahibine şunu affediver diye aracı olmak için o makama yakın olmak lazım, o makam tarafından itibarlı, muteber sayılmak lazım ki rica ettiği zaman, teklif ettiği zaman, niyaz ettiği zaman kabul olsun. Şimdi şefaatçinin bir kere yüksek bir kişi, itibarlı bir kimse olması lazım. Bir de şefaat ettiği zaman o makamın o şefaati muteber sayması, kabul etmesi, tamam peki olur demesi lazım. Kuranı Kerim şefaat etme salahiyetine, makamına, mekânına, itibarına sahip bir varlık. Okuduğum hadisi şeriften Allah indinde ne kadar kıymetli, itibarlı olduğunu gördük. Bir de şefaat ettiği zaman şefaati de kabul görür. Yani şefaat eder, şefaati de kabul görür. Kuran-ı Kerim birisine Ya Rabbi bunu affet, bu beni okurdu, bu beni severdi, bu beni öperdi, bu benim ahkâmımı tutardı dedi mi Allah onun şefaatini muteber sayar, geçerli sayar, kabul eder, bu önemli…