Arkadaş Seçimi

 İnsan kimi seveceğini düşünmeli ve kimi seveceğini seçmeli. Kiminle dostluk yapacağını iyi düşünüp, dostunu seçmeli. Herkese sevgi bağıyla bağlanmamalı. Neden?

 Bazı sevgiler, o sevdiği insana bağlanmayı, o bağlılık da o insan kötüyse onun yoluna gitmeyi meydana getirir. Gitmeyi sağlar. Meselâ bir insan, bir kötü insanı severse sonunda onun yanında gezerken tozarken onun yaptığı kötülüklere bulaşır; içkiye bulaşır, kumara bulaşır. Daha başka kötülüklere bulaşabilir, havâileşebilir. Ailesinin istemediği, yaka silktiği, ana babasının kızdığı, komşularının ayıpladığı, bataklıklara saplanabilir.

O halde kimi seveceğiz? Kısaca söylemek gerekirse; Allah'ın iyi kullarını sevmek lazım, Allah'ın sevdiği kulları sevmek lazım.

 Dost edinirken birtakım vasıflar aramak lazım. Bunlar nelerdir? Yani insan kimi seçmeli?

 Bu hususta; İmam Gazali'nin İhyâ-u Ulûmiddin’de kardeşlik ve arkadaşlık bölümü var İhyâyı Ulûm kitabında. Onu dikkatle okumalarını rica ederim dinleyicilerimden. Mutlaka İhyâ-u Ulûm veya Kimyâ-yı Saâdet, onun özeti mahiyetinde vardır.

 Tabii sevilecek bir insanın, dost edinilecek insanın; dindar olması, İslam'ı bilmesi ve İslam'ı uygulayan bir insan olması lazım. Yani namaz kılan, oruç tutan, Kur'an okuyan, haramlardan kaçınan, sevaplı işleri yapmaya çalışan bir insan seçmeye çalışması lazım.

 Neden?

 Ötekiler günahları işlediği için, bu da onunla arkadaşlık ederse o da günahları onunla beraber işler. Sonunda cehenneme düşer. Dünyası, ahireti mahvolur diye ne yapması lazım?

 Dindar insan seçmesi lazım. Dindar insanların hangisini öncelikle seçmeli? Dini en iyi bilen âlimleri seçmeli. Hem de ilmiyle âmil olan fazılları seçmeli. Yani bilgi ne olmalı? Uygulanmalı, ilmi ile insan âmil olmalı.

O halde hangi âlim ile insan ahbap olmalı?

İlmiyle âmil olan, ilmini kendi hayatında uygulayan, faziletleri kazanmış olan bir âlim ile arkadaş olmalı. Aksi takdirde ötekisi zaten kendisini kurtaramamış. Yine halkımızın güzel sözlerini ben çok seviyorum:

 “Kendisi muhtacı himmet bir dede

Nerede kaldı gayrıya himmet ede”

 

Yani kendisi muhtaç, kendisini kurtaramamış başkasını nasıl kurtaracak? Öyleleri değil ilmiyle âmil olan faziletli insanları dost edinmeli insan.