07.07.1985 - Tevbe Kapısı

Allah-u Teâlâ hazretleri bir kul gelip kendisinden af dileyince affeder; vaadi var. Onun için şeytan demiş ki; -hadîs-i şerîfte bildiriliyor-

"Şu insanları günahlara soktum, çıkardım, batırdım, sapıttım, intikam almak için hepsini yoldan çıkarttım, bellerini kırdım. Onlar da tevbe istiğfar edip benim belimi kırdılar."

Çünkü tevbe istiğfar edince Allah affediyor. Affedince de mel'ûnun beli kırılıyor; "Tüh! Yaptığım bütün hileler, oyunlar boşa gitti, yine Allah affetti." diye... Çünkü Allah gaffâru'z-zünûbdur. Kur'ân-ı Kerîm'inde vaad etmiş, bir büyük kapı açmış ki içinden herkes geçebilir, diyor ki;

İnna'llâhe yağfiru'z-zünûbe cemîâ. "Hiç şüphe yok ki Allah günahları avf u mağfiret ediverir!"

Ümitsizliğe düşmeyin. Emretmiş. Bir insan ümitsizliğe düşse "Allah bazılarının günahını affeder ama benim günahımı affetmez. Çünkü benim günahım çok büyük!" dese günah! Bu sözü günah.

 

Allah'ın rahmetinden ümit kesmek, "Allah beni affetmez!" demek günah.