21. Enbiyâ Suresi

Sevgili dinleyiciler;

Hayat kılavuzumuz Kur’an-ı Kerim’in Mekke döneminde nazil olan surelerinden Enbiya 112 ayetten oluşuyor.

Sûre içinde 17 peygamberin adı geçmekte. Bu peygamberlerden bahsettiği için de “Enbiyâ” adını almıştır. Enbiyâ, “peygamberler” demektir.

Sûrenin esas konusu, peygamberlerin hak dini yayma ve benimsetme hususunda her türlü zorluğa ve engellemelere rağmen başarıya nasıl ulaştıklarını göstermek ve hakkın bâtıl karşısında elde ettiği zaferi haber vermek olmakla birlikte sûre içinde; hesap gününün kesinliği, Allah’ın birliği ve tesbih edilmesi gerektiği, kâinattaki uyumun tek İlâh’ın delili olduğu, Allah’ın davetine icâbetin gerekliliği, İbrahim’in (as.) putlara dair kıssası, peygamberlerin çektikleri sıkıntılar ve ecirler, amellerin karşılığının bulunduğu, ölümün hak olduğu ve Allah’a tevbe etmenin gerekliliği anlatılmakta.

Sûrenin sonu, Peygamber Efendimiz’in Rabbimize bir yakarışıyla biter:

“(Peygamber) dedi ki: “Ey Rabbim! (Onlarla aramızda) hak ile sen hüküm ver. Bizim Rabbimiz çok merhametli, sizin yakıştırdıklarınız (iddialarınız)a karşı yardımı istenendir.” “