25. Furkân Suresi

Sevgili dinleyiciler;

Hak ile bâtılın birbirine karıştığı zamanlarda insanın en çok ihtiyaç duyduğu şey, ayırt edici bir ölçüdür. Kur’ân-ı Kerîm, işte bu ölçüyü sunan ilahî bir rehberdir. İsmini bu ayırt edici hakikatten alan Furkan Sûresi, 77 ayettir.

Furkân, hem “hakkı batıldan ayıran”, hem de “hak ile batıl kendisi sayesinde fark edilen” demektir.

Surenin 63. ayetiyle birlikte “Rahmân’ın kulları” ifadesiyle tarif edilen müminler; yürüyüşleri, geceleyin ibadet etmeleri, konuşmaları, sataşmalara esenlik dileğiyle karşılık vermeleri, Allah’a yalvarışları, yardım severlikleri, israftan uzak durmaları, Allah’tan başkasına boyun eğmekten, cana kıymaktan, zina etmekten, yalan söylemekten ve yalan yere şahitlik etmekten kaçınmaları ve iyilik yolunda önderlik etme arzusu taşımaları gibi meziyetleriyle toplumun yüz akı insanlar olarak örnek gösterilirler.

Sûrenin son ayetinde duanın önemi vurgulanarak biter:

“(Resûlüm!) De ki: “Dua (ve ibadeti)niz olmasa Rabbim size ne diye değer versin?...”