27. Neml Suresi

Sevgili dinleyiciler;

Hayat kılavuzumuz Kur’an-ı Kerim’de ibret alınacak canlılardan birinin adını taşıyan bir başka sure Neml Suresinden bahsedeceğiz bugün.

Mekke döneminde nazil olan Neml, 93 ayettir. Neml “karınca” demektir. 18. âyetinde Hz. Süleyman’ın ordusuna yol veren karıncaların zikri geçtiğinden sûreye bu ad verilmiştir. Konusu itibarıyla Süleyman Sûresi olarak da anılır.

Neml Sûresinde; Kur’an’ın temel özellikleri, yol gösterici ve müjdeleyici oluşu, Musa (as.)’ın mûcizeleri, Süleyman (as.) kıssası, Süleyman (as)’ın cinlere tahakkümü ve diğer canlılarla iletişimi, Sebe melîkesi Belkıs, Salih ve Lût (as.)’ın  kavimlerinin helâki, maddî nimetleri de mânevî nimetleri de Allah’ın verdiği, yeniden dirilme, mahşer konuları anlatılmakta.

Sûre, son ayetlerinde inanmayanların başına gelecek cezalardan bahsettikten sonra Peygamber Efendimiz’e davetinde söyleyeceklerini öğütleyerek biter:

“(De ki:) “Bana ancak, kendisini saygıdeğer kıldığı bu şehrin (Mekke’nin) Rabbine kulluk etmem ve Kur’an’ı (tebliğ için) okumam emredildi. Her şey O’nundur. Ve benim müslümanlardan olmam emredildi.” Artık kim doğru yolu bulursa ancak kendi (fayda)sı için o yolu bulmuş olur. Kim de saparsa (ona da): “Ben, ancak (kötülükten ve kötü sonuçtan) uyaranlardanım.” de.