38. Sâd Suresi

Hayat kılavuzumuz Kur’ân-ı Kerîm’in Mekke döneminde nazil olan sûrelerinden Sâd Sûresi, 88 âyetten oluşur.
Adını sûrenin başında yer alan ve Kur’an’da bazı sûrelerin başlangıcında bulunan “Sâd” harfinden alır.

Sûre, Kur’an’a vurgu yaparak başlar:

“Sâd. O şanlı şerefli (ve öğüt dolu) Kur’an’a andolsun ki,

Doğrusu o inkâr edenler, bir büyüklenme ve ayrılık içindedirler. “

Ardından gelen müşriklerden bahseden ayetlerin iniş sebebi ile ilgili olarak şu hâdise rivayet edilir:

Kur’ân-ı Kerîm’de daha önce inen şirk ile ilgili âyetlerden rahatsız olan müşrikler, Ebû Tâlib’e müracaat edip yeğeni Hz. Muhammed(sav) ’i davasından vaz geçirmesini isterler ve bir takım vaatlerde bulunurlar. Ebû Tâlib durumu Peygamber Efendimiz’e bildirince O, kendilerinden “Allah’tan başka ilah yoktur” demeleri dışında bir şey istemediğini ifade eder.

Sâd Sûresinin devam eden ayetlerinde; inkârcıların gururları, Kureyş’in inkârcılığı, Nuh (as.), Âd, Semûd ve Eyke halkının inkârcılığı, Davud (as.) ve Süleyman (as.)’a verilenler, Eyyüb (as.)’ın sabrı, cennet ve cehennemin hak olduğu, meleklerin Hz. Âdem (as.)’a secdesi ve şeytanın ihlâslı kulları azdıramayacağı anlatılmaktadır.

Sad Sûresi, ilk ayetlerinde olduğu gibi son ayetlerinde de Kur’an’a, ilahî davete dikkat çekerek biter:

“O (Kur’an) bütün âlemler(in huzuru ve düzeni) için ancak bir öğüt (ve uyarı)dır. Bir zaman sonra, onun verdiği haberi(n doğruluğunu) mutlaka öğrenip bileceksiniz. “