42. Şûrâ Suresi

Hayatın her anında rehber arayan kalpler için, gönderilen ilahi mesajların bir diğer örneği… Mekke döneminde nazil olan 42. Şûrâ Sûresi, adını insanların işlerini ve kararlarını birbirleriyle istişare etmelerine işaret eden “şûrâ” kelimesinden alır.

Sure, vahye vurgu yaparak başlar. Ardından göklerin ve yerin egemenlik ve yönetiminin Allah’a ait olduğu, O’nun benzerinin bulunmadığı ve onun çok merhamet edici olduğunu vurgulayarak devam eder.

Şûrâ Sûresinde; Dünya ve âhireti seçme hakkının kullara verildiği, musîbetlerin sebebi, sâlih kulluk, istişarenin önemi, Kur’an’ın hidâyet ve rahmet oluşu anlatılmaktadır.

Sûrenin son üç âyeti başta olduğu gibi vahiyle ilgilidir. Doğru yolun Allah’ın yolu olduğu ifadesiyle sona erer:

“(Resûlüm!) İşte biz sana böylece, emrimizden bir ruh (yani kalplere can veren Kur’an’ı) vahyettik. Sen (bundan önce) Kitab nedir, iman(ın esasları) nedir bilmezdin. Fakat biz onu (Kitab’ı) bir nur yaptık; kullarımızdan dilediğimizi onunla doğru yola eriştiririz. Şüphesiz ki sen de, elbette doğru yolu gösteriyor (rehber oluyor)sun.

(O yol,) göklerde olan ve yerde olan şeylerin sahibi Allah’ın yoludur. Dikkat edin (bütün) işler, ancak Allah’a dönüp varır. “