56. Vâkı'a Suresi

Sevgili Dinleyiciler,
Bugün insanlığa hayat veren kitabımız Kur’ân-ı Kerîm’in Mekke döneminde inen sûrelerinden Vâkıa Sûresini anlatacağız. Sûremiz 96 ayettir.

Adını birinci ayette geçen ve “mutlaka gerçekleşecek olan şey” anlamına gelen “vâkıa” kelimesinden alır. Bütün kaynaklarda sadece bu isimle anılır.

Sûre, kıyametin kopuşunu canlandıran bir anlatımla başlar ve hesap günü insanların hâli, öncü mü’minler, sağ ehli ve sol ehli, insanı ve diğer nimetleri yaratanın Allah olduğu ve Kur’an’a temizlerin dokunduğu konularıyla devam eder.

Sûre içinde yoğun olarak geçen kıyamet sahnelerinin ardından Allah’a yakın olan ve amel defterleri sağdan verilenlerin ebedî hayattaki mutluluğu, gerçeği yalanlayanların da mutsuzluğuna temas edilir.

Hadis-i şeriflerde rivayet edildiğine göre Hz. Ebû Bekir(ra), Resûlullah’a (SAS.) erken sayılacak bir yaşta saçlarına ak düşmesinin sebebini sorunca o da, “Beni Hûd, Vâkıa, Mürselât, Amme yetesâelûn ve İze’ş-şemsü küvvirat sûreleri ihtiyarlatmıştır.” cevabını vermiştir.