80. Abese Suresi

Sevgili Dinleyenler,

Öğüt verici kitabımız Kur’ân-ı Kerîm’in Mekke döneminde inen sûrelerinden Abese Sûresini anlatacağız bugün. Sûre 42 ayetten oluşmakta.

Adını başındaki “yüzünü ekşitti, surat astı” anlamına gelen “abese” kelimesinden almıştır.

İniş sebebi olarak şu hadise nakledilmektedir:

Peygamber Efendimiz (SAS.), bir gün Kureyş’in ileri gelenlerinden birkaç kişiyi İslâm’a davet ile meşgul olurken âmâ bir Müslüman olan Abdullah b. Ümmü Mektûm (Ra.) da yanına gelip bunlardan habersiz olarak, “Yâ Resûlallah! Allah’ın sana öğrettiklerini bana da öğret.” diye birkaç defa tekrar etmişti. Peygamber Efendimiz de ona karşı iltifat etmeyip hafifçe yüzünü ekşitmişti ki bu sûre onun üzerine indi. Bu aynı zamanda bütün mü’minlere bir ikaz niteliğindedir.

Sûre, Peygamber Efendimiz’i bu tavrından dolayı uyaran ve nasıl davranması gerektiğini açıklayan ayetlerle başlar ve Peygamber Efendimiz’in uyarılması, insanın nankörlüğü, kıyamet ve bazı fıtrî özellikleri anlatılır.

Son ayetler, yakın akrabaların bile birbirinden kaçtığı kıyamet gününe dair tablolar çizilerek biter:

“(İşte) o gün, kişi kardeşinden, annesinden, babasından, eşinden ve oğullarından kaçacak.

O gün, onlardan herkesin kendisine yetecek bir işi (derdi) vardır...”