91. Şems Suresi

Sevgili Dinleyenler,

Uyarıcı ve açıklayıcı kitabımız Kur’ân-ı Kerîm’in Mekke döneminde inen sûrelerinden Şems Sûresinden bahsedeceğiz bugün. 15 ayettir.

Adını ilk âyetinde geçen ve “güneş” anlamına gelen “şems” kelimesinden alır.

Sûre, arka arkaya on bir defa tekrarlanan yemin ifadeleriyle başlar ve nefsini arındıranın kurtulacağı ve Semûd kavminin yalanlamasının sonu anlatılır.

Sûrenin son ayetlerinde ibret verici bir örnek olarak söz dinlemeyen ve helak edilen Semûd kavmi anlatılmaktadır:

“Semûd (kavmi) azgınlığı yüzünden (peygamberleri Salih’i) yalanladı.

Hani onların en bedbaht olanı (mucize olarak verilen deveyi öldürmek için) ayaklanmıştı.

Allah’ın peygamberi (Salih) onlara: “Allah’ın dişi devesine ve onun su içmesi (nöbeti)ne dokunmayın.” demişti.

Fakat onu yalanladılar, onu (deveyi) de (ayaklarından biçerek) devirip kestiler. Rableri de onları, günahları yüzünden, (gazabıyla) kırıp geçirdi, orayı dümdüz etti.

Bunun sonucundan (yere batırmasından) da O korkacak değildir.”