Sabır ve Sebat

 

Rahman ve Rahim Allah’ın Adıyla

(Ey müslümanlar!) Sabır ve namazla (Allah’dan) yardım isteyin. Şüphesiz bu (şekilde yardım istemek Allah’a) gönülden saygı duyanlardan başkasına zor ve ağır gelir. (Bakara, 45) 

 

Ey iman edenler! Sabır ve namaz/dua ile (Allah’dan) yardım isteyin. Şüphesiz Allah sabredenlerle beraberdir. (Bakara, 153) 

 

(Ey mü’minler! İtaat edeni isyan edenden ayırt etmek için) andolsun ki, sizi hem biraz korku ve açlıkla hem de mallardan, canlardan ve ürünlerden eksiltmekle imtihan edeceğiz. (Ey Resûlüm!) Sabredenlere (lütuf ve ihsanımı) müjdele! Öyle ki onlar, kendilerine bir bela geldiği zaman ancak: “Biz Allah için (teslim olmuş kullar)ız ve elbette biz, (yine) O’na döneceğiz.” derler. (Bakara, 155-156)

 

İşte Rablerinin mağfiret ve rahmeti, o (teslimiyette buluna)nların üzerinedir; işte doğru yolu bulanlar da ancak onlardır. (Bakara, 157) 

 

(Ey ibadet edenler!) İyi ve erdemli olmak (yalnızca) yüzlerinizi doğu ve batı tarafına çevirmeniz değildir. Fakat iyi ve erdemli (muttakî) kişi; Allah’a, âhiret gününe, meleklere, Kitab’a (Kur’an’a) ve peygamberlere inanıp malı(nı), sevgisine rağmen (Allah rızası için) akrabaya, yetimlere, yoksullara ve yolda/sokakta kalmışlara, dilenenlere ve boyunduruk altında bulunanlara (kurtulmaları için) veren, namazı dosdoğru kılan, zekâtı veren, ahitleştiği zaman sözlerini yerine getiren, sıkıntıda, hastalıkta ve savaşın şiddetlendiği anda sabredendir. İşte (imanlarında, yaptığı iyilik ve taatta) doğru olanlar onlardır. Ve takvâya erenler de onlardır. (Bakara, 177) 

 

 

Ey iman edenler! (Nefsinizin arzularına, çeşitli zorluklara, her türlü düşmanlarınıza karşı) dayanın, sabır ve sebat yarışına girin, murâbıt olun (nöbet halinde imiş gibi bekleyin, cihada hazırlıklı olun) ve Allah’dan korkun (emirlerine uygun yaşayın) ki kurtuluşa eresiniz. (Al-i İmran, 200) 

 

Andolsun ki, senden evvelki peygamberler de yalanlandı. Kendilerine yardımımız gelinceye kadar, eziyet edilmelerine ve yalanlanmalarına karşı sabrettiler. Allah’ın kelimelerini (yardım vaadini), değiştirebilecek hiç kimse yoktur. Andolsun ki, gönderilen (o peygamber)lerin haber(ler)inden bir kısmı sana geldi. (En’am, 34) 

 

Kendilerine (mânevî) ilim verilenler ise: “Yazıklar olsun size! Allah’ın sevâbı (mükâfatı), iman edip de sâlih amel işleyenler için (kahrından verdiği dünyalıktan) daha hayırlıdır. Ona da sabredenlerden başkası kavuşturulmaz.” dediler. (Kasas, 80) 

Hakikaten (Allah’ın lütfu ve yapılan bağışlar dışında) insana, kendi çalışmasından başkası yoktur. (Necm, 39) 

O (puta tapa)nların söylediklerine karşı dayan (metânetli ol). Onlardan güzel bir ayrılışla ayrıl. (Müzzemmil, 10)