Tebliğ ve İrşad

 

Rahman ve Rahim Allah’ın Adıyla

Hani (vaktiyle) İsrâiloğulları’ndan: “Allah’dan başkasına kulluk etmeyin, ana babaya, akrabaya, yetimlere, yoksullara güzel davranıp iyilik edin; hem de insanlara güzel söz söyleyin, namazı dosdoğru kılın ve zekâtı verin.’’ diye (emretmiş), sağlam söz almıştık. (Bu sözden) sonra, sizin pek azınız hariç, (hepiniz) döndünüz. Sizler zaten yüz çeviren (dönek)lersiniz. (Bakara, 83)

 

Bir tatlı söz ve (bir kusuru) bağışlama, peşinden eziyet (ve mihnet) gelen sadakadan daha hayırlıdır. Allah ganîdir (bu tür sadakalara ihtiyacı yoktur), halîmdir (cezalandırmayı ihmal etmez ancak mühlet verir). (Bakara, 263)

 

(Ey Resûlüm! Genelde ve özellikle Uhud gazvesinde sen) Allah’dan bir rahmet ile onlara yumuşak davrandın. Eğer kaba, katı yürekli olsaydın, elbette onlar etrafından dağılıverirlerdi. O halde onları affet, onlar için mağfiret dile ve (umûma ait) iş hakkında onlara danış, artık karar verdiğin zaman da, Allah’a güvenip dayan (onu yap). Şüphesiz Allah kendisine güvenip dayananları sever. (Al-i İmran, 159)

 

Rableri(nin huzuru)na toplanacaklarından korkanları, onunla (Kur’an ile) uyar. Çünkü onlar için (Allah’dan) başka hiçbir dost ve şefaatçi yoktur. Ola ki Allah’ın emrine uygun yaşarlar/günahlardan korunurlar. (En’am, 51) 

 

Rablerine sırf O’nun rızasını isteyerek sabah akşam yalvaran (fakir)leri, (müşriklerin arzusuna uyarak) kovma! (O müşrikler, sen fakirlerle birliktesin diye isterse iman etmeyecek olsunlar.) Onların hesabından sana hiçbir şey (hiçbir sorumluluk) yok, senin hesabından da onlara hiçbir şey yoktur. Bu nedenle o (bîçâre insa)nları kovmakla (sen) zalimlerden olursun. (En’am, 52) 

 

(Resûlüm! İnsanları) Rabbinin yoluna/dînine hikmetle ve güzel öğütle davet et. Onlarla en güzel (şekl)iyle (kırmadan, kızdırmadan) mücadele et. Şüphesiz Rabbin, kendi yolundan sapanları en iyi bilendir ve O, doğru yolda olanları da en iyi bilendir. (Nahl, 125) 

(Mü’min) kullarıma söyle: “En güzel olan (söz)ü söylesinler.” Çünkü şeytan aralarına fesat (ve kavga) sokar. Şeytan şüphesiz, insana apaçık bir düşmandır. (İsra, 53)

(Onlara söyleyeceğiniz en güzel kelime şudur:) “Rabbiniz sizi daha iyi bilir. Dilerse size merhamet eder, dilerse azap eder.” (Resûlüm!) Biz seni onların üzerine (zorlayıcı) bir vekil olarak göndermedik. (İsra, 54) 

De ki: “Bana, ‘İlâhınız ancak bir tek İlâh’tır’ diye vahyolunuyor. Artık (buna göre) müslüman oluyor musunuz?” (Enbiya, 108) 

Eğer (dâvetinden) yüz çevirirlerse de ki: “(Bana emrolunanları) sizin hepinize ‘aynen/eşit’ bir şekilde bildirdim. Artık tehdit edildiğiniz şey yakın mı, yoksa uzak mı bilmem.” (Enbiya, 109) 

(İnsanları ibadet ve itaat için) Allah’a çağıran, sâlih (sevaplı) ‘iş ve hareket’ yapan ve “şüphesiz ben müslümanlardanım” diyen kimseden daha güzel sözlü (olan) kimdir? (Fussilet, 33) 

 

İyilik(ler) de eşit değildir, kötülük(ler) de. Sen (kötülüğü) en güzel olan (hareket)le sav. O zaman (görürsün ki) seninle kendisi arasında bir düşmanlık olan kimse, sanki yakın/candan bir dost (oluvermiş)tir. (Fussilet, 34) 

Eğer şeytandan bir fitne (ve vesvese) seni dürter (de iyi halden uzaklaştırır)sa hemen Allah’a sığın. Çünkü O, hakkıyla işiten (ve bilen)dir. (Fussilet, 36)