Dua 04

 

Rahman ve Rahim Allah’ın adıyla

 

“Onların (bu anlardaki) sözleri: “Ey Rabbimiz! Bizim günahlarımızı ve işlerimizdeki taşkınlıklarımızı bağışla. (Savaşta) ayaklarımızı sâbit kıl (bize dayanıklılık ver) ve kâfirler gürûhuna karşı bize yardım et/zafer ihsan eyle” demekten başka bir şey değildi.”Al-i imran/147

 

“(İşte) o (akl-ı selîm sâhibi) kimseler ayaktayken, otururken, yan taraflarına yaslanarak yatarken Allah’ı anarlar, göklerin ve yerin yaratılışı hakkında düşünürler (ve derler ki:) “Ey Rabbimiz! Bunu boş yere yaratmadın. Seni tenzîh ederiz, bizi ateş azâbından koru. “Ey Rabbimiz! Elbette sen kimi ateşe sokarsan, şüphesiz onu ‘aşağılık ve perişan edersin. (Küfre, şirke ve âsîliğe saparak azâbı hak etmiş) zâlimlerin hiçbir yardımcıları yoktur.“Ey Rabbimiz! Gerçekten biz; Rabbinize inanın diye çağıran bir dâvetçiyi işittik, hemen îman ettik. Ey Rabbimiz! Günahlarımızı bağışla, kötülüklerimizi ört ve canımızı iyilerle beraber al.1

1  Âyet-i kerîmedeki “Rabbinize îman edin” çağrısına kulak verip gönül açanlar tam bir teslîmiyetle “îman ettik” demişlerdir. Bu çok mühim bir olaydır. Küfür, şirk ve tâğûtların hâkim olduğu bir çağ ve toplumda onları terkedip Allah’a kesin teslîmiyetle îman etmek ve Rasûlü ile beraber olmaya karar vermek, karanlıktan aydınlık çağa geçmek demektir. Çünkü câhiliye müşrikleri hem “Allah’a inanıyorum” diyorlar, hem de put heykellerin önüne gidip sığınma, yaranma ve bağlılık ta‘zîmleri gösteriyorlar, mahsullerinden/gelirlerinden yarısını onlar için, yarısını da Allah için pay ediyorlar, işlerini de tâğûtla hallediyorlardı. Bu ve benzeri âyet-i kerîmeler aynı zamanda, Allah’a îmanla teslim olanların yapacağı duâ ve niyâz şekillerini öğretmektedir.