Kurban

Rahman ve Rahim Allah’ın adıyla

 

“Allah bize (gökten mûcize olarak inen bir) ateşin yiyeceği (yakıvereceği) kurban getirinceye kadar hiçbir peygamber’e îman etmememizi, (Tevrat’ta) emretti” diyen (yahudi)lere de ki: “Elbette benden önceki Rasûller size açık delil (ve mûcize)lerle beraber, dediğinizi de getirmişti. Eğer doğru sözlü iseniz niçin onları öldürdünüz?” Ali İmran 183.

 

“(Rasûlüm!) Onlara Âdem’in iki oğlunun gerçek haberini oku: Hani ikisi birer kurban sunmuşlardı (Hâbil koç, Kâbil ekin sunmuştu) da onlardan birinin (Hâbil’in)ki kabul olunmuş, (gökten inen ateş, onun kurbanını yakmış) diğerininki kabul olunmamıştı. O (kurbanı kabul olunmayan Kâbil, bu durumu kıskanarak kardeşine): “Seni mutlakâ öldüreceğim” demişti. (Hâbil de): “Allah, ancak kendisinin emrine uyan/karşı gelmekten sakınanlardan (kurbanı) kabul eder” demişti”.  Maide 27.

 

“Ey îman edenler! Siz ihramda iken av öldürmeyin. Sizden kim kasten onu öldürürse, öldürdüğünün dengi bir cezâsı vardır ki, ona içinizden iki âdil kişi hükmedecektir. (Bu da) ya Kâbe’ye varacak (orada boğazlanacak) bir kurban veya (o nisbette) yoksulları doyurma şeklinde kefâret, yahut bunun dengi oruç tutmaktır; tâ ki (yaptığı) işinin vebâlini tatsın. Allah geçmiştekileri affetmiştir. (Fakat) kim bir daha böyle yaparsa, Allah ondan intikâmını alır. Allah mutlak gâliptir, (işlediği günahın karşılığını vermede) intikam sâhibidir”. Maide 95.

 

“Allah, hürmete lâyık ev olan Kâbe’yi, (içinde haccın yapıldığı) hürmet gereken ayı, (hacılara ait gönderilen) kurbanı ve gerdanlık (takılan)ları, insanlar(ın din ve dünyaları) için bir kıyam (nizâm tesîsi) sebebi yaptı. Bu da, Allah’ın göklerde ve yerde olanları bildiğini ve Allah’ın (her şeyi) hakkıyla bilici olduğunu bilmeniz içindir”. Maide 97.

 

“Gelsinler de, böylece kendileri için (dünya ve âhirete ait) birtakım faydalara şâhit olsunlar ve o belirli günlerde de (Allah’ın) kendilerine rızık olarak verdiği (bilinen dört ayaklı)kurbanlık hayvanlar (boğazlanırken) üzerine Allah’ın ismini ansınlar. Onların etinden hem kendiniz yiyin hem de darlık içinde olan fakirlere yedirin.”Hac 28.

 

“Biz her ümmet için kurban kesmeyi meşrû kıldık ki kendilerine (Allah’ın) rızık olarak verdiği (dört ayaklı) kurbanlık hayvanlar (boğazlanırken) üzerine (yalnız) Allah’ın ismini ansınlar. Sizin İlâhınız bir tek İlâhtır; o halde O’na teslim olun. (Rasûlüm!) İtaatkâr ve mütevâzı olanları müjdele” Hac 34.

 

“Kurbanlık deve (ve sığır)lara gelince, onları da sizin için Allah’ın (dîninin) alâmetlerinden kıldık. Onlarda sizin için hayır vardır. O halde (develer) sıra sıra ayakta dur(up boğazlan)ırken, üzerlerine Allah’ın adını anın. Yanları üstü düşüp ölünce de onlardan hem siz yiyin hem de kanaat edip istemeyen fakirlere ve isteyen (fakir)lere yedirin. İşte böylece şükredesiniz diye onları sizin fayda ve hizmetinize verdik”. Hac 36.

 

“O (kurban)ların ne etleri ne de kanları Allah’a ulaşır. Fakat sizden O’na (yalnız) takvânız (saygı ve itaatiniz) ulaşır. Size doğru yolu gösterdiğinden dolayı Allah’ı tekbir edesiniz (büyüklüğünü anasınız) diye onları sizin fayda ve hizmetinize verdi. (Rasûlüm!) Güzel hareket edenleri (cennetle) müjdele! Hac 37.

 

(Kurban, “kendisi ile Allah’a yaklaşılan şey” demektir. Yani Allah’a yaklaştıran sebeplerdendir ki, ancak bu eylemin içinin takvâ ile doldurulması gerekir. Yok eğer bu hareket, takvâdan ve Allah’ı içimizde hissetme ve O’na bağlılığımızı sunma şuurundan uzak olursa, artık bu kurban, sevâbı olmayan bir gelenek işi haline dönüşür. Allah Rasûlü, Mekke’de “Kevser” sûresiyle kurban kesme emrini yerine getirmiş, bu âyette de kurban kesen mü’minler takvâ ile uyarılmıştır. Peygamber (s.a.v.)’de hadîs-i şerîfinde ehemmiyetinden dolayı “ Kim (bayram günü) namazı kılmadan önce kurban kesmişse onu iâde etsin…” buyurmuştur.)

 

“O halde Rabbin için namaz kıl, hem de nahret (boğazla/kurban kes)”   Kevser 2.

Rasûlullah (s.a.v.) Kevser’le ve müşriklere verilen cevap ile taltîf edildiğinde, müşriklerin kendi putlarına kurban kesmelerine karşılık, şükür ve ibâdetin Allah’a tahsis edilmesi gerektiğini göstermek için (6/162-163) bu âyeti kendisine farz kabul ederek, kuşluk vakti namazı kılmış ve kurban kesmiştir. Bazı dil bilginleri, nahr kelimesine, kökü yönünden farklı anlam vermişlerse de uygulama ve hadîs-i şerîflere dayanarak sahâbe ve mezhep imamları ‘venhar’ lafzı için ‘kurban kes’ mânâsında görüş birliğinde olmuşlardır. Mü’minlere kurban kesme ve bayram namazı, Medîne’de meşrû kılınmıştır.Bu da gece namazı gibi özellikle Hz. Peygamber’e farz kılınmıştır