Şah-ı Nakşibend

Şah-ı Nakşibend Hazretleri talep etmek hususunda şöyle söylemiştir:

"Herkes koşmakla avı tutamaz. Avı, sürekli kovalayan kimse tutar."

Kendisinden bir keramet istendi. Cevabı: "Bunca günah yükünün altında, dimdik durabildiğimize göre, kerametimiz ortada" oldu.

Şah-ı Nakşibend Hazretleri tasavvuf yoluna girmek isteyen kimseye şunları söyler: 

"Bu yolda hak yolcusu bir mürid, var gücüyle gayret sarfetmedikçe, üstün çaba göstermedikçe yani himmetini âli tutmadıkça fayda göremez. Ancak bütün bunları yapınca beni bu kapıdan içeri aldılar ve o zaman manevi güzelliklere ulaştım."

"Kapımıza gelen her kim ki nefsini şeytandan ve firavundan aşağı bilmezse bizden birşey alamaz."

"Allah Teâlâ’ya ulaşmak için bizden himmet isterken, bu isteğinizde, ayaklarınız başıma ulaşmaz hatta daha da ileri gitmek noktasına varmazsa, size hakkımı helal etmem."

"Bizim yolumuzda varlığın ve nefis görüntülerinin reddedilmesi, en önemli konudur. İşte Allah’a ulaşmanın ana sermayesi budur. Ben bu usulle nefsimi varlık âleminin bütün katmanlarıyla teker teker kıyasladım ve şunu gördüm: Varlık âleminde yaratılanların hepsi benden üstün. İşte bu niyetimle, en faziletli kimseler arasına kabul edildim."

"Ben varlık âleminin her yaratılışında, büyük hikmetler bulunduğunu anladım. Ama nefsimden, bu anlamda hiçbir zaman destek bulamadım. Bir ara, “Köpeğin ne faydası var?” diye düşündüm. İşin doğrusu, köpekte bir fayda yoktu. Bunu biliyordum. Ama bu düşüncemin sonucunda, köpeğin var oluşunda hikmetler bulunduğunu, kendi nefsimden ise bana hiçbir faydanın olmadığını anladım."

"Fakir, içinde nefsiyle mücadele eden, ama yaptığı işlerde nefsine üstünlük sağlayan kişidir."