Ubeydullah Ahrar - 1

Ubeydullah Ahrar Hazretleri nefsi kırmak hakkında şöyle söylemiştir:

"Hakkında kötü söylenen bir insan bundan müteessir olur, böyle bir şeyin insan tab’ına hoş gelmemesi fıtrî ve umumîdir. Dervişe lazım olan ise bu hoşlanmamayı gönlünden kovmasıdır. Bu da Allah’a ermeden olmaz ve sadece zikirle murakabeyle elde edilemez. Gerçek sülûk (yola giriş) ise budur."

"Bela ve mihnetin insan kalbini tasfiye edişi pak ve saf hale getirişi kadar hiçbirşey müessser olamaz. Bela ve mihnet bilhassa Allah ile kul arasındaki perdeyi incelticidir."

Ubeydullah Ahrar Hazretleri Allah'ın mekri hakkında ise şunları söylemiştir: 

"Bir kimse yola giderken görse ki köpek uyuyor ve yolundan rahat geçmek için o köpeği kaldırsa ve geçtikten sonra köpeğe bakıp aynı duyguyu muhafaza etse, bu hal kendisine ilahi bir mekrdir ve böyle bir işi yaptığı halde kendi vecd ve halini elinden almadıklarına şükretmesi lazımdır."

"İlahi mekr ikidir: biri aşağı tabakaya mahsus olanı, hizmette kusur işlenmesine rağmen nimette eksiklik olmaması; yüksek tabakaya mahsus olanı da edebe aykırı hareket edildiği halde vecd ve halin devam etmesi."

Ubeydullah Ahrar Hz. talebelerine şu nasihatlerde bulunmuştur:

"Size hevalarıyla galip gelecek ve neticede sizi yiyecek olan topluluklarla sohbet etmeyin. Vaktinizi telef edenlerden uzaklaşınız."

"Yolumuzdan murad gönlün zevk ve lezzet yoluyla Allah’ı bilmesidir. Başlangıçta bu mana uygun ameller ve makbul işlerle elde edilir. Sonunda ise artık işin kıymeti kalmaz ve mana kalbin melekesi haline gelir, malı olur."

"Lisan gönlün aynasıdır. Gönül ruhun aynası, ruh insanî hakikatin aynası. İnsanî hakikat de Allah’ın aynası. Gaibin hakikatleri bu kadar mesafe ve basamak atlayıp lisana gelir, orada lafz şekline bürünüp istidatlıların kulağına erişir."

"Sözün güzeli dinleyenin dinleyenden aldığıdır ve evliya kelamıdır."