Fesat Çıkaranlar 02

 

Rahman ve Rahim Allah’ın adıyla

 

Nûh’un kavmi de gönderilen (peygamber)leri yalanladı.

Hani kardeşleri Nûh, onlara demişti ki: “Allah’ın azâbından sakınıp emirlerine uymaz mısınız?”

“Şüphesiz ben, sizin için (gönderilmiş) güvenilir bir peygamberim.”

“Artık, Allah’ın azâbından sakınıp emirlerine uyun ve bana itaat edin.”

“Buna karşı sizden bir ücret de istemiyorum. Benim mükâfâtım âlemlerin Rabbinden başkasına ait değildir.”

“Artık, Allah’ın azâbından sakınıp emirlerine uyun ve bana da itaat edin.”

(Onlar): “Arkana toplumun en düşük tabaka(sın)dan (bayağı) kimseler takılmışken biz sana îman eder miyiz?” dediler.

(Nûh) dedi ki: “Onların (daha önce neler) yapmakta olduklarına dâir benim bilgim yoktur.”

“Onların hesâbı Rabbimden başkasına ait değildir. (Bu inceliği) bir düşünseniz.”

“Ben o inananları (sizin için) kovacak değilim.”

“Ben sâdece apaçık bir uyarıcıyım.”

Dediler ki: “Ey Nûh! (Bu işe) son vermezsen muhakkak recmedilenlerden olacaksın (taşlanarak öldürüleceksin).”

(Nûh:) “Ey Rabbim! Muhakkak ki halkım beni yalanladı.”

“Artık, benimle onlar arasında hükmünü sen ver, hem beni hem de beraberimdeki inananları kurtar.”

Biz de onu ve onunla beraber olanları o dolu geminin içinde kurtardık.

Sonra (onların) ardından geride kalanları (suda) boğduk.

Şüphesiz bunda elbette bir ibret vardır. (Ama) yine de çokları îman etmediler.

Şüphesiz Rabbin, elbette, mutlak gâliptir, çok merhametlidir. Suara  105-122

 

Lût’u da (peygamber olarak gönderdik). Vaktiyle, o kavmine demişti ki: “Siz göz göre göre hâlâ o hayâsızlığı yapacak mısınız?” “Gerçekten, kadınları bırakıp da şehvetle erkeklere mi yaklaşacaksınız? Doğrusu siz, ne yaptığını bilmeyen (beyinsiz) bir kavimsiniz.”

Kavminin cevâbı da: “Lût ailesini memleketinizden çıkarın, çünkü onlar, temizlik taslayan insanlardır” demekten başka (bir şey) olmadı.

Biz de onu ve ailesini -karısı hâriç- kurtardık. Onun da, geride (helâk içinde) kalanlardan (olmasını) takdir ettik.

Üzerlerine (taş hâlinde) bir yağmur yağdırdık. Ne kötü idi uyarıl(dıkları halde îman edip yola gelmey)enlerin yağmuru! Neml 54-58

 

Elçilerimiz Lût’a gelince, (Lût) onlar hakkında (tecâvüze uğrayacakları korkusundan dolayı) fenâlaştı ve onlar yüzünden (içi) pek daraldı. 1 (Çünkü Lût (a.s.), genç kılığına bürünmüş olarak gelenlerin melek olduklarını bilmiyor ve kavminin onlara sarkıntılık yapmasından korkuyordu.) Dediler ki: “(Bizden yana) korkma ve üzülme, doğrusu biz, geride (azapta) kalacaklardan olan karın hâriç, (Rabbimizin emriyle) seni ve aileni kurtaracağız.”

“Muhakkak ki bu şehir (halkının) üzerine, yoldan çıkmış olmaları yüzünden, gökten bir azap indireceğiz.”

Andolsun ki, biz, aklını kullanacak bir toplum için ondan (o helâk ettiğimiz ülkeden ibret alınacak) apaçık bir işaret bırakmışızdır.  Ankebut 33-35