Kasım Bin Muhammed

Kasım b. Muhammed (radıyallahu anh) buyurmuştur ki:

"Bilmez misin ki, eslâfımız musibeti de, nimeti de aynı gözle görür ve aynı tavırla karşılardı. Nimete tezellül, musibete tecemmül gösterirdi. Yani nimete layık olmadığını düşünerek şükreder, musibete de hikmetini arayarak sabrederdi."

"Kişinin, Allah'ın kendisine farz kıldığı şeyleri bildikten sonra cahil olarak yaşaması, bilmediği şeyler hakkında söz söylemesinden daha iyidir."

"Resulullah Efendimizin ashabından birisinin gözleri görmeyip, âmâ oldu. Sonra onu ziyarete gittiler. Bu zat şöyle dedi: "Ben, Peygamber Efendimizi görmek için gözlerimin görmesini istiyordum. Fakat şimdi Resulullah Efendimiz âhirete irtihâl etti. Allah'a yemin ederim! Eğer Yemen'deki Tübâle beldesinin geyiklerinden birinin gözleri bende olsa da buna sevinmem."

"Beni içinde bulunduğum giysilerle; gömlek, izar ve rida ile kefenleyin." dedi. Oğlu: "Babacığım, bunu iki katına çıkarsak olmaz mı?" diye sorduğunda: "Dedem Ebu Bekir de böyle üç parça bir kefene sarılmıştı. Bizim için ölçü onlardır. Bu kadarı kâfi, sonra dirilerin yeni giysiye ölülerden daha çok ihtiyacı var."