Mehmed Zahid Kotku - 2

Mehmed Zahid Kotku (rahmetullahi aleyh) Hazretleri zulüm hakkında şunları buyuruyor:

Zulüm adaletin zıddıdır. Her yerde, her zaman ve her işte tatbiki emrolunan adalete mugayir her iş zulümdür. Vücudun kıyamı adaletle kaimdir. Vücuttaki adalet nizamı bozulunca çeşitli hastalıkların zuhuru şüphesizdir. İşte bu hastalıklar vücuttaki adaletsizliğin alameti oluduğu gibi memleketlerdeki bütün asayişsizlik de, memleketlerde adaletsizliğin, bozukluğun çokluğunun alametidir. Adaletsizlik gerek ferdler ve aileler arasında olsun ve gerekse cemiyetler, milletler arasında olsun, en büyük felaketlerin doğmasına yegane sebeptir. Onun için sizler bu zulümden korkunuz. Adaletle yaşamağa bakınız ki; dünyanız dünya, ahretiniz de saadet ve selamet olsun.

Mehmed Zahid Kotku (rahmetullahi aleyh) Hazretleri zulüm ve gönlü korumak hakkında şunları buyuruyor:

Zulm diye haksızlıklara, haddi tecavüz etmeğe, yapılan  işi yerli yerinde yapmamaya ve bunlara benzer şeylere derler. En büyük zararı gönlü karartmasıdır. Malumdur ki, gönül bir havuz gibidir; gözün gördüğü ve baktığı hayır ve şer gönle gider. Hayır nurlatır ve parlatır. Şer ise gönlü karartır. Kulağın işittiği sözler de gerek hayır ve gerek şer yine gönle gider. Hayırlı sözler, vaz-ü nasihatler, zikir ve tesbihler gönlü nurlandırır, parlatır. 

Mehmed Zahid Kotku (rahmetullahi aleyh) Hazretleri zalimler ve yardımcıları için şunları buyuruyor: 

Bir insan yaptığı şeyin hayır veya şer olduğunu bilmezse, ona cahil demek daha doğru olur. Bugün de her zaman ve her devirde olduğu gibi pek çok zalimler gelmiştir. Firavun ve Haccac-ı Zalim gibi, meşhur zalimler de vardır ki, onların hemen hepsi kendilerine yardımcı ve destekçi kimseleri bulabilmişler; bunlar da bilerek veya bilmeyerek zulümlerine yardımcı olmuşlardır. Halbuki Cenab-ı Hak Kur’an-ı Kerim'de: "Zalimlere değil yardım, onların kuvvet, kudret, saltanat ve servetlerine bakıp da en ufak bir meyil bile göstermeyiniz.” buyurmuştur. 

Mehmed Zahid Kotku (rahmetullahi aleyh) Hazretleri zalim imamlar hakkında ise şunları buyuruyor:

Her eşyanın hem faydası, hem de zararı vardır. Kullanılması iyi bilinmeyen bazı faydalı şeylerden fayda yerine zarar geldiği görülmektedir. Mesela; bal, çok şifalı bir gıdadır. Fakat haddinden fazla yenildiği takdirde bazı zararlar îras eder. Yağlar, etler de öyle değil midir? Binaenaleyh din aliminin de bir takım zararları vardır. Mesela; dinini iyi bilen ve bizlere hocalık yapan, öğreten bir kişinin günahkâr oluşu, günah işlemesi, haramlardan kaçmaması dine çok büyük zararlar verir. Onu gören halk da günahların büyüğünü işlemeğe kendinde cesaret bulur. İşte o zaman dinden matlub olan, Hak Teala’nın rızası gibi büyük nimetler ve güzel neticeler elden gider."