04.02.1990 - Recep Tevbe Ayıdır, Seyyidül İstiğfar, İki Dünya İçin Çalışmak

Bi'smi'llâhi'r-rahmâni'r-rahîm.

el-Hamdü li'llâhi rabbi'l-âlemîne alâ külli hâlin ve fî külli hîn. Ve's-salâtü ve's-selâmü alâ senedinâ Muhammedin ve âlihî ve sahbihî ecmaîn. Ve men tebiahû bi-ihsânin ilâ yevmi'd dîn.

Emmâ ba'du:

Kâne yestecmiru bi'l-elüvveti gayre mutarrâtin bi-kâfûrin yatrahuhû mea'l-elüvveti.

İbn Ömer radıyallâhu anh'ten rivayet edilmiş.

"Peygamber Efendimiz elve denilen güzel kokulu bir ağaç olan öd ağacı ile tütsülenirdi."

Elve denilen öd ağacı, güzel kokulu bir ağaçtır. Eluvve diye de anılıyor. Ateşe konulduğu zaman yandığında güzel kokular yayılan bir çeşit ağaçtır. Bu; micmer denilen küçük tas gibi bir şeyin içine koyarak ateşe konulur, ateşin üstüne de öd ağacı veya eluvve denilen güzel kokulu dallar küçük parça halinde konulur, etrafa bir güzel koku yayar. Suud'a gidenler bilirler. Ramazan'da gidenler ön tarafa bakarlarsa imama yakın yerde böyle güzel tütsüleri getiriyorlar, kokluyorlar.

Peygamber Efendimiz micmer'e, yani ateş dolu olan o kabın içine öd ağacı koyup böylece tütsülenirdi. Etrafa güzel koku yayılması için yapılırdı; bir âdetti, oralarda böyle yaparlardı. Bazen de bu öd ağacının yanına kâfûr denilen beyaz bir madde koyarlardı Hani şu bizim soğuk algınlığında sürülen güzel kokulu macunlar vardır, onun içinde de kâfûr vardır. O kâfurdan da koyarlardı. Serinlik, nane gibi bir koku yayar. Bazen öd ağacını sade olarak bazen de yanına kâfûru ekleyip koyarak o güzel kokuyla tütsülenmeyi severdi. Bu onun âdetlerinden bir âdet.

Kâne yestehibbü izâ eftara en yüftira alâ lebenin.

Enes radıyallahu anh'ten rivayet edilmiş. Hasen hadis diye zikredilmiş.

"Peygamber Efendimiz süt içerek iftar etmeyi, orucu açmayı severdi."

"Peygamber Efendimiz süt içerek iftar etmeyi severdi."

Tabi hurmayla, zemzem suyuyla da iftar etmek vardır. Bazı rivayetlerden hurmayla iftar ettiğini de biliyoruz. Hurmanın da yarısı olgunlaşmış yarısı daha olgunlaşmamış, öbür tarafı yumuşamış, yarısı çıtır çıtır taze, öbür tarafı yumuşamış, iyice tatlanmış olanını severdi. Hakikaten de çok güzel olur. Rutap denilen veya tamamen olgunlaşmış, artık tatlılaşmış olan temir denilen hurmayla oruç açmayı da severdi, süt içerek oruç açmayı da severdi.

Muhterem Kardeşlerim!

Bu arada oruçtan söz açılmışken size hatırlatmak istiyorum:

Önümüzde Regaip kandili, Miraç kandili var. Ondan sonra Berat kandili var. Ondan sonra Ramazan gelecek, Kadir gecesi var. Bu Receb ayı "haram aylar"dan, muhterem aylardan, mânevî feyzi, bereketi çok olan aylardan, Allah'ın kullarını çok affettiği, günahları bağışladığı, cehennemden âzat ettiği aylardan biridir.

Receb ayının en büyük özelliği nedir?

"Tevbe ayı" olmasıdır. Bu ay; Cenâb-ı Hakk'a dönüş ayıdır, günahları bırakma ayıdır, kusurlardan vazgeçme hengâmıdır, hatalı yolları bırakıp Cenâb-ı Mevlâ'nın rızası yoluna girme mevsimidir. Receb ayı böyle bir aydır. Onun için bu ayda estağfirullah el-azîm diyerek tevbe istiğfarı çok yapmak lazımdır.

Benden size vasiyet, nasihat ve yadigâr olsun ki günde 100 defa estağfirullah deyin. Bir de Peygamber Efendimiz'in hadisinde geçen tevbe duası var, seyyidü'l-istiğfâr deniliyor; "tevbelerin efendisi, çok kıymetlisi" demek.

Allâhümme ente rabbî, lâ ilâhe illâ ente halaktenî ve ene abdüke ve ene alâ ahdike ve va'dike mesteta't. Eûzu bike min şerri mâ sana'tü ve ebûü leke bi-ni'metike aleyye ve ebûü bi-zenbî, fa'ğfirlî fe-innehû lâ yağfirü'z-zünûbe illâ ent.

Bunu da ezberlemeli. Tevbelerin efendisiymiş, baş tâcıymış, en başta gelen tevbe istiğfar duasıymış. Mademki Peygamber Efendimiz öğretmiş, onu öğrenmeli, mânasını da öğrenmeli. Ona göre tevbe ve istiğfarı çok yapın.

Yarın kıyamet gününde Mahkeme-i kübrâ'ya çıkarıldığın zaman; "Açın şu adamın amel defterlerini." Açıldı. Orada yazılan şeylerin kendisini sevindirmesini istiyorsa.. Açıldığı zaman; "Şu günahı işlemiş, bu yaramaz işi yapmış, şu haramı yemiş." diye insan günahlarının mı yazılmasını, ortaya saçılmasını mı ister?

Yoksa "Aferin! Şu kadar namaz kılmış, şu kadar hayır yapmış, bu kadar iyilik etmiş, bu kadar sevap kazanmış." bunu mu ister.

"Kıyamet gününde amel defterinin kendisini sevindirmesini isteyen kimse, çok tevbe istiğfar edip onun sevabını oraya yazdırsın." diyor Peygamber Efendimiz.

Onun için bu fırsatı kaçırmayalım.

Bilmiyoruz ki: Bir dahaki sene üç aylara erişecek miyiz?

Ne yaşa bakıyor ne sıhhate bakıyor! Sağlam insan trafik kazasından gidiyor. Hasta insan hastalıktan gidiyor. Yaşlı insan yaşlılıktan gidiyor. Genç çocuk ishalden gidiyor. Herkes bir sebepten gidiyor. Bahane! Ölüm geldi mi başa, baş ağrısı bahane. Bir geliyor. Haydi!

Alır yiğidin âlâsın.

Divâne eyler anasın.

Yiğidin âlâsını aldı mı, anası babası gözyaşı içinde geride kalıveriyor. Çocuk gidiyor, dede kalıyor. Onun için tevbeyi sıdk ile yapalım. Bir dahaki seneye çıkamayacak gibi yapalım. Allah uzun ömür versin.

Profesör bir kardeşimiz var. Bir yerde demiş ki;

"'Hiç ölmeyecekmiş gibi dünyaya, yarın ölecekmiş gibi âhirete çalışın.' diye bir şey yok."

Var kardeşim, var! Bu hususta üç dört tane rivayet var:

"Sizin en hayırlınız, dünyası için âhiretini, ahireti için dünyasını terk etmeyenlerdir. Hiç ölmeyecekmiş gibi dünyaya, yarın ölecekmiş gibi âhirete çalış."

İ'mel amele'mriin ke-enneke yemûtü ğaden. V'a'mel amele'mriin ke-enneke ye'îşü ebedâ.

Bu rivayet var.

Hayruküm men lâ yetrukü li-dünyâ âhiretehû li-dünyâhü ve lâ dünyâhü li-âhiretih.

Bu rivayet var.

Daha başka rivayetler var. İbadeti, taati yarın ölecekmiş gibi aşk ile yapmalı.

Hatta Hâtem-i Esam diye bir büyüğümüz var, çok büyük evliyâullahtan. Allah şefaatine erdirsin. Kitaplara geçmiş, mübarek insan.

"Ben 'Allahu Ekber' diye namaza durduğum zaman –'hiç kimseyle mukayase edilemeyecek kadar azamet sahibi' demek- Azrail'i arkamda bekliyor, namazı bitirince canımı alacakmış gibi düşünürüm. Sırat köprüsünü ayağımın altında düşünürüm. Rabbimin huzurunda olduğumu düşünürüm." diyor.

Büyükler nasıl namaz kılıyor maşallah! Onun için biz de Azrail'in arkamızda olduğunu düşünelim. Hiç olmazsa peşimizde olduğunu düşünelim. Ölümün, ecelin başımızın ucunda olduğunu düşünelim. Sıdk ile tevbe edelim.

Peygamber Efendimiz Receb ayında çok oruç tutardı.

Neden?

Allah'ın affına, mağfiretine ermek için. Çünkü Allah oruç tutmayı seviyor.

"Hocam, oruç tutunca öğleden sonra ağzımda kokular peyda oluyor."

"O çirkin kokular, Allah indinde mis kokusundan daha makbuldür."

Neden?

Allah için oruç tuttuğun için. Çocuk oruç tuttu, delikanlı; harama bakmıyor, günaha uğramıyor, oruç tutuyor. "Allah rızası için iştihasını, arzusunu terk ediyor." diye o, Allah indinde meleklerden daha kıymetli.

Muhterem kardeşlerim!

Onun için bu Receb ayında, Şaban ayında orucu çok tutalım, tevbeyi, duayı çok yapalım.

Peygamber Efendimiz;

"Allah duada inadı sever." buyuruyor.

İfade ne kadar güzel!

İnat iyi bir şey değil ama "Duada ısrarı ve inadı sever." diyor.

"Yâ Rabbi! Beni affet! İlla affet! Beni bağışla! Kapından kovma yâ Rabbi! Cehenmeme atma!" diye candan çok dua etmek lazım.

Kendinize dua edin, yakınlarınıza dua edin.

İnsanın duasının en süratli kabul olunanı, kardeşleri için yaptığı duasıdır. Bir arkadaşının, bir kardeşinin, o yokken onun gıyabında onun için yapıverdiği duadır. Onun için birbirimize dua edelim. Siz bize dua edin, biz size dua edelim. Şu mübarek mevsimin feyzinden, bereketinden hepimiz istifa edelim.

Allahu Teâlâ hazretlerinin sevdiği kullar olmayı, cümlemize nasip ve müyesser eylesin.

Fâtiha-i şerîfe mea'l-besmele.