00.00.2000 - Peygamber Efendimizin Arkadaş Seçimi

Bismillâhirrahmânirrahîm.

el-Hamdülillahi rabbi’l-âlemine hamden kesîran tayyiben mübâreken fîhi alâ külli hâlin ve fî külli hîn. Vessalâtü vesselâmü alâseyyidinâ Muhammedin ve âlihî ve sahbihî ecmaîn. Ve men tebi'ahû bi-ihsânin ilâ yevmiddîn.

Emmâ ba’dü fe-kâle Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem;

أَخَذَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنِّي الْـمِيثَاقَ، كَمَا أَخَذَ مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثَاقَهُمْ، وَبَشَّرَ بِي الْـمَسِيحُ عِيسَى بْنُ مَرْيَمَ، وَرَأَتْ أُمَّ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَنَامِهَا أَنَّهُ خَرَجَ مِنْ بَيْنِ رِجْلَيْهَا سِرَاجٌ أَضَاءَتْ لَهُ قُصُورُ الشَّامِ

Ehazellâhu azze ve celle minniye’l-mîsâke kemâ ahaze mine’n-nebiyyîne misâkahüm ve beşşere biye’l-mesîhu îsebnü meryeme ve raet ümmü rasûlillahi sallallahu aleyhi ve sellem fî menâmihâ ennehû harace min beyni ricleyhâ sirâcün edâet lehû kusûru’ş-şâmi.

Bu hadîs-i şerîfi, Ebû Meryem el-Gassânî radıyallahu anh’ten, Tabarânî ve Ebû Nuaym rivayet etmişler, Peygamber Efendimiz buyurmuş ki;

“Ehazellâhu azze ve celle minnî el-mîsâke. “Allah, aziz ve celil olan Allah; çok izzetli, çok celalli, izzet ve celal sahibi olan Allah, benden misak almıştır.”

Misak, “söz” demek, “anlaşma” demek.

Şöyle şöyle yapacaksın, tamam mı?

Tamam.

Buna “ahd ü misâk etmek” derler. Aslında misak, “birşeyi sapasağlam bağlamak” demek, yani sözü bağlıyor, söylüyor, şunu şöyle yapacaksın diye vazifeyi, belirtiyor. Allahu Teâlâ hazretleri benden misak aldı, yani söz aldı, görevimi, peygamberlik vazifemi bildirdi ve onu yapacağıma dair benden söz aldı, bana talimat verdi, söz aldı.

Kemâ ahaze mine’n-nebiyyîne misâkahüm. “Evvelki peygamberlerden, aynı şekilde söz almış olduğu gibi, benden de söz aldı.”

Cenâb-ı Hak tabii peygamberlerini görevlendiriyor, onlara talimat veriyor, onlar da ona göre hareket ediyorlar. Eski Peygamberlerden aldığı misak da yani sözde, bir husus daha var; “Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz'e yetişirse ümmetleri, Peygamber Efendimiz'e tâbi olsunlar.” diye de özel talimat var. Bütün peygamberlerden Allahu Teâlâ hazretleri, böylece ahd ü misak almış; “Tamam, siz şimdi yaşıyorsunuz ama sizin nesilleriniz, bu dini devam ettiren soylarınız, soplarınız ilerde âhir zaman peygamberinin çıktığı zamana ulaşan zamandaki nesillerinize söyleyin, o âhir zaman peygamberi geldiği zaman, ona tâbi olacaksınız tamam mı?” diye, hepsinden ayrıca bir de Peygamber Efendimiz için misak almıştır, Allahu Teâlâ hazretleri.

Onun için Yahudiler; Peygamber Efendimiz peygamber olmadan önce bekliyorlardı, âhir zaman peygamberi gelecek, şirki biz onunla yok edeceğiz diye. Halbuki geldi, geldiği zaman da bu sefer Yahudiliklerini bırakamadılar, onların müşrik dedikleri, sizi yok edeceğiz dedikleri insanlar İslâm’ı kabul etti. Bu sefer onlar, onları yok ettiler, Arabistan’dan sürdüler, çıkarttılar.

Nasipsizlik, yani kibirden, dünya menfaatinden, hesaplardan müslüman olamadılar.

Ve beşşere biye’l-mesîhu îsebnü meryeme. “Ve beni; Meryem’in oğlu İsa aleyhimesselam, gelecek diye müjdeledi.”

Benden sonra, âhir zaman peygamberi gelecek diye müjdeledi. Gerçekte İncil’de halen bu müjdeyi ihtiva eden cümleler var. O hakikat nuru gelecek, ben vazifeyi tamamlayamadım, o tamamlayacak, diye böyle cümleler var. Bu cümleleri hıristiyanlar te’vil ediyorlar, Cebrail gelecek, vesaire gelecek. Cebrail filan gelmeyecek işte, Cebrail’in gelmesi ayrı! Gelir gider. Cebrail, melek her zaman gelir gider, âhir zaman peygamberi gelecek. O hakikat nuru gelecek diye, İsa aleyhisselam onu anlatıyor. Ama bazı papazlar onun, Peygamber Efendimiz’e delalet ettiğini, onu gösterdiğini, ona işaret ettiğini anlayıp müslüman olmuşlardır. Tarihte pek çok papaz, o şeyden sonra müslüman olmuştur.

Yani İsa aleyhisselam, ben henüz vazifeyi, bütün vazifeleri tamamlayamadım. Benden sonra âhir zaman peygamberi gelecek, görevi o tamamlayacak diye müjdelemiştir.

Ayet-i kerîmelerde de var. Saff sûresinde;

وَاِذْ قَالَ ع۪يسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَا بَن۪ٓي اِسْرَٓاء۪يلَ اِنّ۪ي رَسُولُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰيةِ وَمُبَشِّرًا بِرَسُولٍ يَأْت۪ي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُٓ اَحْمَدُۜ

Ve iz kâle îsebnü meryeme yâ benî isrâîle innî rasûlullâhi ileyküm musaddikan limâ beyne yedeyhi mine’t-tevrâti ve mübeşşiran bi-rasûlin ye’tî min ba’di’s-mühû Ahmedü. [1]

“Ben Tevrat’ı tasdik ediciyim, Musa aleyhisselam’ın üzerine indirilen Tevrat’ı tasdik edici bir peygamberim; ey benî İsrail ve benden sonra adı Ahmed olacak olan, bir peygamberin geleceğini de size müjdeleyiciyim.” diye, önceden söylemiş ve bu bilgi var. Hatta bütün eski kitaplarda var, Tevrat’ta da var. Ve Allah tarafından indirilmiş de sonradan bozulmuş olduğu anlaşılan kitaplarda da var. Mesela Budizm’de de var, mesela Zerdüştîlik’te de var.

Âhir zamanda bir peygamber gelecek, Allah’ın, çok sevgili bir kulu gelecek, onun sıfatları şöyle olacak, şurada doğacak, buraya hicret edecek. İşte doğduğu yer dağlık bir yer, gittiği yer, iki dağın arasında bir ova diye, böyle bilgiler var. Halen var kitaplarında ve bunları bir İngilizce eser toplamış, fotokopilerini de almış kitapların, o kitapların sayfalarının resimlerini çekmiş basmış, bazı İngilizce kitaplarda, ismini benim bildiğim kitaplarda var.

Ve raet ümmü rasûlillahi sallallahu aleyhi ve sellem fî menâmihâ ennehû harace min beyni ricleyhâ sirâcün edâet lehû kusûru’ş-şâmi. “Ve Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in annesi rüyasında gördü ki; onun iki ayağının arasından bir kandil, bir ışık kaynağı çıktı ve etrafı öyle aydınlattı ki, Şam’ın konakları bile o ışıktan, aydınlandı.” Hani mevlidde geçiyor ya;

Dedi gördüm ol habîbin ânesi,

Bir aceb nur kim güneş pervânesi,

Berg urup çıktı evimden nâgehân,

Göklere dek nur ile doldu cihân.

“Evimden bir nur çıktı evladım doğacağı zaman, bütün cihan nura gark oldu.” Yani Süleyman Çelebi burdan almış, yani sağlam kaynaklardan almış bilgileri.

اَلرَّجُلُ عَلَى دِينِ خَلِيلِهِ. فَلْيَنْظُرْ أَحَدُكُمْ مَنْ يُخَالُّ. د ت حَسَنٌ غَرِيبٌ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ.

Er-racülü ‘alâ dîni halîlihî fe’l-yenzur ehadüküm men yühâllü.

Tirmizî ve Ebû Dâvûd rahmetullahi aleyhima. İki mühim, hadîs âliminin rivayet ettiği ve hasen hadîs olarak kaydettiği, bir hadîs-i şerîfi okudum. Ebû Hüreyre radıyallahu anh rivayet etmiş.

Peygamberimiz Efendimiz rehberimiz, önderimiz, başımızın tacı Muhammed-i Mustafa aleyhi efdal-i salavât ekmel-i tahiyyât teslîmât hazretleri buyuruyor ki;

Bu hadîs-i şerîfinde.

Er-racülü ‘alâ dîni halîlihî. Adam, arkadaşının dini üzeredir. Arkadaşının dindarlığı, ona etki eder. Nasıl yol tutturmuşsa arkadaşı, arkadaş arkadaşa etki yapar. Arkadaşı dindarsa, oda ibadetleri onunla beraber kolay yapar. Arkadaşı fasıksa, bunu fıskı fücura sürükleyebilir. Arkadaşı riyakârsa, buna riyayı bulaştırabilir. Hoş hafif gösterebilir. Edepliyse, edebinden etki yapar. Edepsizse, edepsizliği tesir eder.

Onun için demişler ki; misk dükkanına uğrayan, dükkandan çıktığı zaman üzerinde güzel kokular duyulur. Yani hiçbirşey sürmeseler bile, dükkanın havasından dışarı çıktığı zaman güzel kokar. Demirci dükkanına uğrayan da, dışarı çıktığı zaman duman kokar. Koklandığı zaman duman kokar. Misk dükkanına uğrayan, orada biraz birşeyler ikram eder almasa bile gene güzel bir kokuyla çıkar. Demirci dükkanına uğrayan, bir yere sürünmemeye dikkat etse bile üstü başı kara olur veya ocaktan kıvılcım sıçrar bir yeri yanar. Yani tehlikeli muhit, insanı bazı zararlara uğratır. Güzel muhit, insanı istifade ettirir.

İyi arkadaş, insana faydalı olur. Kötü arkadaş, insana zararlı olur.

Fe’l-yenzur ehadüküm. Binâenaleyh, sizden biriniz dikkat etsin baksın.

Men yühâllü. Kiminle arkadaşlık ettiğine, dikkat etsin. Arkadaşını, iyilerden seçsin. İyi kimselerle arkadaşlık etsin. Çünkü kötü kimseyse, o etki yapacak. O bakımdan arkadaş seçmeye, son derece dikkat etmeliyiz. Son derece dikkat etmeliyiz. Kötülerle ahbaplığı kurmak; sonunda farkına varmadan, tamam ben biliyorum dikkatliyim dese bile bir yerde etkilenmek durumuna düşürebilir.

Allah bize yardım etsin. Halimiz çok fena. Hep arkadaşlarımız, iyi salih müslümanlar olsun. Çok zor. Bu asırda, bu devirde çok zor.

O halde bulunduğumuz yerde; iyi kimselerle arkadaşlık kurmaya, toplum oluşturmaya, beraber olmaya, gayret etmeliyiz.

Nereye giderseniz gidin; iyi insanları arayıp bulup tanışmalısınız, onlarla arkadaşlık etmelisiniz.

İyi insan kim?

Mümin insan. İyi insanın en başta gelen vazgeçilmez vasfı, mümin olmasıdır. Mümin olmadıktan sonra onun gayri mümin, gayrimüslim olması, kâfir olması, müşrik olması mutlaka size zarar verir. Çok zarar verir, ahbaplık ederseniz.

Mutlaka iyileri arayacaksınız, bulacaksınız. Mutlaka onlarla, bir toplum oluşturacaksınız. Mümkünse, bir yer tutacaksınız. Mümkünse, beraber namaz kılmaya çalışacaksınız.

Allah, cümlemizi her günahtan korusun. Her hayrı yapmaya muvaffak eylesin.

Sübhâneke lâ ilme lenâ illâ mâ allemtenâ inneke ente’l-alîmü’l-hakîm.

Sübhâne rabbina rabbi’l-izzeti ammâ yesifûn ve selamün ale’l-mürselîn velhamdülillahi rabbi’l-âlemîn.

el-Fâtiha.