22.12.1997 - Zekatın İncelikleri, İlmin Önemi, Osmanlı İnsanları, Sevginin Önemi

Bismillâhirrahmânirrahîm

Bizi ve bütün diğer varlıkları; yerleri ve gökleri, insanları ve cinleri, dünyayı ve âhireti her şeyi yaratan, varlık veren, varlığını sürdüren, nimetlerle perverde eyleyen, duaları kabul eyleyen, ihtiyaç sahiplerinin ihtiyaçlarını bahş eyleyen Erhamü'r-râhimîn ve Ekremü'l-ekremîn olan Allahu Teâlâ hazretlerine sonsuz, sayısız, hadsiz hesapsız hamd ü senâlar olsun.

Kur'ân-ı Kerîm'de Allahu Teâlâ hazretleri buyuruyor ki;

Lâ tübtilû sadakâtiküm bi'l-menni ve'l-ezâ.

"Başa kakarak, verdiğiniz insanı üzerek ezalandırarak zekâtlarınızı, sadakalarınızı iptal etmeyin, boşa çıkartmayınız, sevabını kaçırmayın" diyor. Zekâtın sevabı kaçabilir. Namazın sevabı silinebilir. Her şeyin sevabı gidebilir. O hâlde neler insanı sevaptan mahrum eder, kazancını sıfıra düşürür, puanlarını sildirir bunları bilmek lazım. İşte yine bilgi karşımıza geliyor.

Demek ki insanın ibadette bile, ibadetin afetlerini bilmesi lazım. Onun için büyük alimler her şeyi yazdıkları zaman arkasından da onun afetlerini yazmışlardır. İbadet ibadetin afetleri. İlim, ilmin afetleri. Servet, servetin afetleri...

İlmin afeti olur mu?

Olur. İlmin afeti de alimin kibirlenmesidir, kimseyi beğenmemesidir. Herkese tepeden bakmasıdır. İlmiyle mağrur olmasıdır. İlmi öğrenmiş ama tevazuu öğrenmemiş, kibirli.

Kibirli olanı Allah sevmez. Kim kibirliyse Allah onu alaşağı eder.

Men tekebbere vedaahullâhü.

"Allah tekebbür edeni, kibirleneni alaşağı eder, aşağı indirir."

Demek ki onu bilmediği için o da orada hata edebilir. İlmin de afeti var, her şeyin afeti var. İşte bu afetin bilinmesi de ilimdir.

Eskiden bir Osmanlı delikanlısının bileğini kimse bükemezdi. Sırım gibiydi, aslan gibiydi, levent gibiydi. En iyi şekilde ata binerdi, atın üstünde koştururken en güzel şekilde ok atardı. En iyi şekilde mızrak savururdu, en iyi şekilde kılıç kullanırdı, en iyi şekilde güreşirdi. Sıhhatliydi! Sigara yoktu, diğer kötü alışkanlıklar yoktu sıhhatli ve kuvvetliydi. Sünnet-i seniyye hâkimdi. Dillere destan bir halk idi.

Herkes saygı duyuyor. Araplar birbirlerine iltifat etmek istediği zaman; "Ente Osmanli?" diyor.

Ne demek?

"Sen Osmanlı mısın?"

Ente Osmanli? dediği zaman; "Sen çok kibarsın, çok naziksin, çok beyefendisin, çok çelebisin…" demek istiyor.

Bir kardeşimiz sigara içtiği zaman üzülüyorum. Çünkü ciğeri kurum doluyor, sıhhati kayboluyor. Üzülüyorum! Ben bir kardeşimi zayıf gördüğüm zaman üzülüyorum. Başkaları bedenî faaliyetlerin idmanların her çeşidini yapıyorlar. Onlara bakıyorum, imreniyorum. Denizde güzel yüzmek, güzel koşmak, yarışları güzel yapmak, dövüş sporlarını güzel yapmak... Bunların hepsi önemli şeyler! Vücudun sıhhatli olması çok önemli!

Benim rahmetli anacığım derdi ki;

"İki komşu varmış: Birisi kasap, birisi diğeri berber. Kasap çocuğunu boyuna yedirip güçlü yapmak istermiş. Berber de boyuna temizleyip tertemiz yetiştirmek istermiş. İkisi de çocuğunu yetiştirmiş. Sonunda güreştirmişler, berberinki yenmiş. Sıhhatli, temiz olan yenmiş."

Eskiden Osmanlılar'da renkli elbise giymek ayıpmış. Ben de sonradan duydum, şaşırdım.

Neden?

"Bak şuna, kiri belli olmasın diye siyah giyiyor, koyu giyiyor…"

Mahsustan beyaz giyerlermiş. İddialı. "Ben beyazım, temizim." diye iddialı.

Renkli giymiyor ki kirli olduğu zaman [görünme endişesi duymuyor]. Bembeyaz. Hemen lekesi belli olsun. Beyaz giyiyor ki temizliği belli olsun. Beyaz giyiyor ki temiz, kirletmiyor. Temizliğinin simgesi oluyor.

Beden eğitimini düşünüyoruz, temenni ediyoruz, tavsiye ediyoruz, emrediyoruz. Sizde kendiniz için de çocuğunuz için de hanımınız için de bunu düşünün.

Mısırlı hanımları görünce üzülüyorum!

Neden?

Zor tavaf yapıyorlar, zor hac yapıyorlar. Zor yürüyorlar. Genellikle nasıl şişmanlar! Yedikleri yemeklerin cinsinden kaynaklanıyor diye düşünüyorum. Belki de ölçüsüzlüğünden kaynaklanıyor. Çok şişman! Çok şişman olunca hasta demek. Onun öyle olmaması lazım! Avustralya'da bir hanıma bakıyorsunuz, sıhhatli. Çünkü ilkokuldan beri sporun her çeşitlini yapıyorlar. Tabii bunların içinde de her çeşidi vardır, Mısırlılar'ın içinde de her çeşidi vardır.

Genel olarak bir ulus terbiyesi olarak ben beden eğitimini ihmal ettiğimiz kanaatindeyim. O kanaatteyim, o görüşteyim. Ailece ihmal ediyoruz. Belki işten güçten kendimiz de ihmal ediyoruz. Bunlar işten geliyor, şortunu giyiyor, yalınayak bahçeye çıkıyor, çimen biçiyor, bahçeyi tanzim ediyor, güneşleniyor... Çalışıyor, terliyor. O da bir idman. Biz sabah namazına gelirken [onlar] koşturuyor, çalışıyor fazla kilosunu atıyor. O da idman. Bunlar önemli şeyler.

Nasıl bir toplum istiyoruz? Eğitimle nasıl bir sonuca ulaşmak istiyoruz?

Bedenen sapasağlam, sıhhatli, tertemiz, aklen pırıl pırıl, ileri görüşlü, kalben pırıl pırıl, nurlu. Maddeten ve manen, her yönden en mükemmel insan, insan-ı kâmil, ahlâken ahlâkça en güzel ahlâklı insan, sinirlenmeyen, kızmayan... Geçimsiz, tatsız, tuzsuz, kavgacı, hırıltıcı, darıltıcı, kırıcı değil. Geçimli, güleç yüzlü, tatlı dilli... Herkese "Allah razı olsun." dedirten, herkesi kendisinden memnun bırakan insan yetiştirmeyi istiyoruz.

Tasavvufî bir eğitim!

Arkadaşlarımıza birileri demiş ki; "Bırakın bu sofîliği, tasavvufî eğitimi!"

Ama o zaman eğitim bütüncül olmaz, tam olmaz, eksik olur. Tasavvufu bırakırsanız kalbi, iç âlemi harap olur. Tasavvufsuz insan, insan-ı kâmil olamaz. Nefis ıslah olmayınca insan, tam insan olamaz. Ahlâkı güzelleşmeyince bir insan tam müslüman olamaz. Peygamber Efendimiz diyor ki;

"İbadet ehli, namazlı niyazlı, haclı, zekâtlı, çok hayırsever ama kötü huylu bir kişiden bu kadar hayır hasenât yapamayan ama iyi huylu bir insan daha hayırlıdır!"

Huy çok önemli! İyi huy, güzel huy bir insanı sabahtan akşama oruç tutan, geceden sabaha ibadet eden insan kadar yüksek sevaplara ulaştırır.

"Bu adam kim?"

"Güzel huylu bir adam."

O güzel huylu bir adam gece gündüz ibadet eden insan kadar sevap alabilir. Bir kötü huylu adam da Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem'in bildirdiği gibi kötü huyundan dolayı ibadetlerden, hayırlardan yaptığı sevapları bile kaybedebilir. İyi huylu olmak önemli.

Onun için tasavvufsuz olmaz!

Tasavvufsuz müslüman toplum isteyen neye benziyor?

Bu tip insanlar Amerika'da filan var.!

"Peki, hocam bu adamlar hem dindar hem de niçin tasavvufun karşısına çıkıyorlar?"

İki sebepten:

1.Tasavvufu bilmiyorlar. İslâm'ı bilmiyorlar, İslâm'da tasavvufî konuların ne kadar önde geldiğini bilmiyorlar. Birilerinin dolduruşuna gelmişler, tasavvufa kızıyorlar.

2. Ben mutasavvıfım, diye ortaya çıkmış ama işi berbat etmiş, yüzüne gözüne bulaştırmış gruplar var. O gruplardan dolayı bazıları tasavvufa karşı.

Çünkü kötü örneklerden dolayı genelleme yapıyor. Herkesi kötü sanıyor.

Aziz kardeşim, sevgili kardeşim, zavallı kardeşim!

İyi ama her toplumun içinde kötüler yok mudur?

Mesela öğretmenlik; kutsal bir çalışma, saygın bir meslek ama öğretmenlerin kötüleri yok mu? Talebesinden rüşvet almış, kız talebesini ayartmış vs. okumuyor muyuz?..

Okuyoruz.

Bu öğretmenlik mesleğini alçaltıyor mu?

Hayır kendisi alçalıyor. Arada sırada böyle kötüler de çıkıyor. "Olmasaydı iyiydi ama ne yapalım bu hakiki öğretmen değil" diyoruz. Tamam, bu doğru. Bir mesleğin içinden çıkan bir kişiden dolayı bütün o mesleğin erbabı kötülenmez. Bir milletin, bir ailenin bir toplumun, bir şehrin içinden çıkan kötü bir insandan dolayı bütün toplum kötülenmez diye düşünmek lazım.

Bilimsel düşünmenin yanlışlarından birisi de acele genelleme yapmaktır! Bir kötü örneği genelleyip hepsini kötü sanmaktır.

Eğitim önemli bir şey! İşlerden birisi de müslümanın müslümanı sevmesidir! Müslüman müslümanı sevdikçe Allah onları sever. Müslümanın müslümanı sevmesi lazım.

Buna ne deniyor?

El-hubbu fillâhi ve'l-buğzu fillâhi.

Buna "Allah için sevmek, Allah için kızmak!" deniliyor. Allah için sevmek İslâm'ın önemli, sevaplı bir işidir.

Kişiler birbirlerini tanımazsa birbirlerini sevmezse, dargınsa İslâmî bakımdan yanlış bir yolda demektir. Allahu Teâlâ hazretleri mübarek kandil gecelerinde herkesi affediyor da birbirlerine dargın olanların affı huzuruna geldiği zaman;

"Yâ Rabbi! Bunları da affet, bunlar da dua ediyorlar…"

"Hayır, gidin onlara söyleyin, onlar barışmadıkça onları affetmem!" buyuruyor.

Dargınlık, afv u mağfiret olmama sebebi oluyor. Mü'min mü'mine dargın olmayacak. Darılacak bir şey yapmışsa affedecek, tamir edecek.

Netice itibariyle kesik olmuşsa bile vücut orasını nasıl onarıyor!

"Benim şuramda buramda kesik izleri vardır ama şimdi sağlam…"

Neden?

Vücut onardı. Sağlıklı bir toplum, yaraları onarır. Toplumun fertleri arasındaki kırgınlıkları giderir. Muhabbetli olmak lazım!

Kuvvetli bağların olması lazım!

Dünyanın en kıymetli maddesi nedir?

Elmas mı, altın mı, gümüş mü, uranyum mu?..

Sevgi! En kıymetli şey sevgi. Sevmek ve sevilmek ne kadar güzel! İnsanların dostu olması, insanın samimi arkadaşları olması ne güzel! Ben Jakarta'ya geldim. Melbourne'den Sidney'den Brisbane'ndan arkadaşlar "Hoş geldin!" diye Jakarta'ya geldiler. Öyle tatlı günler geçti ki!.. Yoksa benim orada canım sıkılacaktı. Belki üzülecektim, belki yalnızlık çekecektim, belki işleri karıştıracaktım, beceremeyecektim... Muhabbet çok güzel! İnsanın sevmesi, sevilmesi ve dostlarının olması çok güzel bir şey!

Siz bunu belki anlamazsınız, çünkü dostlarınız vardır. Ama başka toplumlar bunu bilir. Çünkü dostları yok. Mesela bir Alman, bir Amerikalı yalnız yaşar. Yandaki komşusunu tanımaz, selamlaşmaz. Aynı trenin kompartımanında 8 saat yolculuk yaparlar, "Merhaba!" demezler. Biz öyle değiliz. Annesiyle babasıyla seyahat eder, lokantaya girerler; herkes parasını ayrı verir. Bu senin annen baban yahu, paralarını versene! Vermez. Faturasını çıkartır, önüne koyar. "Alman usulü" diyor. Babasına, anasına yedirdiği yemeğin faturasını çıkartıyor. Anası babası ihtiyarladı mı, "Ben sana bakamam, artık bakmak zorunda değilim!" diye düşkünler evine gönderiyor. Misallerini gördüm. Mallarını, eşyalarını dağıttıkları zaman gördüm.

Muhterem kardeşler!

İslâm güzeldir. Bizim yolumuz güzeldir. Bizim yolumuzda önemli olan en kıymetli maddelerden birisi sevgi! Biz bunu da sağlamaya çalışıyoruz.

Burada sevgi üretmeye çalışıyoruz. Şu anda biz sevgi üretmekle meşgulüz. İnsanlar birbirini sevsin diye. Çünkü sevgi kanserli bir hastayı kanserden kurtarıyor. Adam kanserli; seveni varsa sevgiden dolayı kanseri iyileşmeye başlıyor, iyileşmeye yüz tutuyor. Sevgi insana ilaç gibi yarıyor, sevgi insana iksir gibi tesir ediyor! Hem sevgi bağlarını kuvvetlendirmeye çalışıyoruz. Hayırlı ve mübarek olsun.

Allah hepinizi sevdiği kullarından eylesin. Sevgili kullarından eylesin, evliyâsından eylesin. Hepinize sıhhat, âfiyet, zenginlik, huzur, hoşluk, huzur, esenlik versin. Hepinizin çoluk çocuğuyla, çevrenizle, eşiniz dostunuz akrabanızla hem dünyada hem âhirette mutlu olmanızı diliyorum. Hepinize sevgilerimi, saygılarımı sunuyorum.

 

Esselâmu aleyküm ve rahmetullâhi ve berekâtühû.