26.01.1997 - Allahın Sevgisini Kazanmak, Orucun Adabı, Nefsi Islah, Ashaba Kötü Söz Söylemek

Eûzübillâhimineşşeytânirracîm. Bismillâhirrahmânirrahîm

Elhamdülilâhi Rabbi'l-âlemîn hamden kesîren tayyiben mübâreken fîh, alâ külli hâlin ve fî külli hîn, hamden kemâ yenbeğî li-celâli vechihî ve li-azîmi sultânih ve's-salâtü ve's-selâmü alâ seyyidîne'l-evvelîne ve'l-âhirîne, tâc-ı ruûsinâ ve tabîb-i kulûbinâ Muhammedini'l-Mustafâ ve âlihî ve sahbihî ve men tebiahû ilâ yevmi'l-cezâ.

Emma ba'd.

Fa'lemû eyyühe'l-ihvân fe-inne efdale'l-hadîsi kitâbullah ve efdale'l-hedyi hedyü seyyidinâ Muhammedin sallallahu aleyhi ve sellem ve şerre'l-ümûri muhdesâtühâ ve külle muhdesetin bid'atün ve külle bid'atin dalâletün ve külle dalâletin ve sâhibehâ fi'n-nâr ve bi''s-senedi'l-muttasıli ile'n-nebiyyi sallallahu aleyhi ve selleme ennehû kâl:

Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem'in asrı üzerinden on dört asır geçti. Şimdi müslümanlar kardeş! Kur'an var!

İnneme'l-mü'minûne ihvetün. "Bütün müminler kardeş."

Kardeşliği yap, ayrılığı gayrılığı bırak. Sünnîlik, Alevîlik, bilmem Caferîlik vesaire. Bırak şimdi, Kur'ân-ı Kerîm'e sımsıkı sarıl, Allah'ın rızasını kazanacak şekilde ömür geçirmeye bak!

Hocamız söylemişti:

"Dünyada her şey boş. Mühendislik âhirette geçer mi? Cennette köşk mü inşa edeceksin? Makineleri mi tamir edeceksin? Mühendislik geçmez! Doktorluk geçer mi? Geçmez! Cennette hasta olmak yok. Ne olacak, zaten hastayı Allah iyi ediyor. Başka hangi meslekleri sayalım? Tüccarlık geçer mi? Başkanlık geçer mi, bakanlık geçer mi? Hiçbir şey geçmez! Ne geçer? Bunların hepsi boş. Zenginlik de boş, ticaret de boş, mevki de boş, makam da boş, bütün mesele bu dünyada Allah'ın sevgili kulu olmakta." demiş.

Asıl mesele nedir? Asıl işimiz, asıl gayemiz, asıl meselemiz, yapmamız gereken iş nedir?

Allah'ın sevgisini kazanmak!

Acaba bu sözü sadece Hocamız mı söylemiş? İslâm her şeyi hoş görmez.

Hırsızlık hoş görülür mü, arsızlık hoş görülür mü, riyakârlık hoş görülür mü, yüzsüzlük hoş görülür mü, ihlâssızlık hoş görülür mü, kibirlilik hoş görülür mü? Kötü şeyler hoş görülmez.

Adamlar; "İslâm hoşgörü dinidir." deyip "Benim edepsizliklerime karışma!" demek istiyor, müslümanları pasifize etmek istiyor. Çalışmasın, çabalamasın, kimse karışmasın, ayyaş içkisini içecek, kumarbaz kumarını oynayacak. Bütün eğlence çarkları dönecek. İslâm hoşgörü dini olduğundan müslümanlar bunlara hiç karışmayacak! Afyon yutturmaya çalışıyorlar.

İslâm müsamaha dini filan değil. İslâm hakkı tutup kaldırma dinidir, haktan yana olma dinidir, bâtılla mücadele verme dinidir. İslâm; küfürle, yanlışla, haramla, haksızlıkla, zulümle mücadeledir! Zaten bazıları da oradan kötülemiyor mu? Bazıları da "İslâm mücadele dini" diyor. İslamda, insanın kendi nefsiyle savaşı var, kötülüklerle savaşı var, kâfirliklerle savaşı var, şeytanla savaşı var.

"İslâm savaş dini" diyenlere diyecek ki; "Siz ne diye yüzyıllarca haçlı seferleri yapıp İngiltere'den, Fransa'dan, Ortadoğu'ya geldiniz? Siz barış diniydiniz de buralara niye geldiniz?" diyecek.

Müslüman çocukları pişirmişler, yemişler de komutan; "Bayağı da tatlı oluyor insan eti!" demiş. Papaz, hatıralarında günlüğünde yazıyor. Bizim bu Anadolu'da müslüman çocukları körpe körpe yemişler. Ben söylemiyorum, o savaşlara iştirak etmiş papaz yazıyor; "Bayağı da tatlı oluyor insan eti!" demişler.

"Niye böyle yaptınız?" diyeceksin. Gözünü açacaksın, hakikati kendin arayıp bulacaksın! Aklınızı başınıza toplayın, birisine yaranacağım diye İslâm'dan kopmayın. Tamam mı!

Peygamber Efendimiz'in hadislerini okuyun, Kur'an okuyun, aklınızı başınıza toplayın. Ona buna kapılmayın, birilerinin hazırladıkları havalara girmeyin.

"Küntüm hayra ümmetin uhricet li'n-nâsi te'murûne bi'l meğrûfi ve te-nhevne ani'l münker"

Biz; görevli bir ümmetiz kardeşlerim muhterem kardeşlerim. Bizim görevimiz var. Polis gibiyiz, asker gibiyiz, hâkim gibiyiz, müfettiş gibiyiz.

Neden?

Allah bize, bu ümmete, hepimize görev vermiş. Emr-i mâruf yaparız, nehy-i münker yaparız, dünyanın neresinde zulüm olsa karşı çıkarız, dünyanın neresinde mazlum olsa yardımına koşarız, dünyanın neresinde zalim varsa onun karşısındayız.

Zalimin hasmıyım amma severim mazlumu...

İrticanın şu sizin lehçede mânası bu mu?

Mehmet Akif böyle bir şey söylüyor:

"Mazlumu severim, zalime düşmanım; irtica dediğiniz bu mu?" diyor.

Tamam, ben mürtecîyim. Neden? Zalimin karşısındayım, Amerika'nın her dediğine "evet" demem. Avrupa'nın her dediğine "evet" demem. Yahudi'nin her dediğine "evet" demem. Büyük gazetelerin her dediğine "evet" demem. Büyük televizyon kanallarının her dediğine "evet" demem!

Neden?

Zalimin hasmıyım da ondan, mazlumu severim de ondan. Bizim vazifemiz var, Allah vermiş bu vazifeyi.

Küntüm hayra ümmetin uhricet li'nnâs.

"Halk için ortaya çıkarılmış, özel olarak imal edilmiş bir ümmetsiniz." diyor. Allah sizlere bildiriyor.

Âyet okuyun, bırakın başka şeyleri! !

"Ben hadisi kabul etmem!"

Kur'ân-ı Kerîm'de Allah, Resûlullah'a tâbi olmayı emrediyor.

Onun için İslâm en güzel nizamdır. Neden ?

İslâm'da insanlara her yönden emirler yağıyor; dıştan da, içten de, kalbine de, niyetine de, aklına da, kafasına da... Dış hareketlerini de düzenliyor, içini de düzenliyor.

Biz bu orucu niye tutuyoruz?

Nefsi ıslah etmek, irademize hâkim olmak, ahlâkımızı güzelleştirmek için…

Rahmetli anacığımın çok sevdiği Mecmau'l-âdâb kitabı var. "Çarşambalı Seyyid Hulusi Efendi" diye bir eski Osmanlı alimi yazmış. Nur içinde yatsın. Orada orucun âdâbını okuyordum, oruçla ilgili âdapları nasıl anlatmış diye okuyordum.

Orucun âdâbından birisi, niyet ederken "Yâ Rabbi! Senin rızan için oruç tutmaya niyet ettim, nefsimi ıslaha da niyet ettim." diyecek.

Hiç nefsi ıslah etmeyi hiç düşünmüyor. "Akşama kadar yemem, içmem. Öğleden sonra da uyurum."

Uykuya oruç tutturuyor benim gibi, Allah ıslah etsin. Aç dururum, susuz dururum, sevabı cebime koyarım, giderim.

Oruçtan maksat; nefsi ıslah etmek. Olgun insan olacaksın, ahlâklı insan olacaksın. Nefsine uymayan, şeytana uymayan, kötülük yapmayan, tatlı da olsa, cazip de olsa, allı, pullu, dallı, güllü de olsa kötülüğün yanına yaklaşmayan, zahmetli meşakkatli de olsa doğruyu yapan insan olacaksın. İradeni kullanacaksın. Nahoş olsa bile doğruyu yapacaksın.

Bu bir ay idman nefsimize idman yaptırıyoruz. "Bak sana su bile içirtmiyorum, yemek bile yedirtmiyorum. Kendini tutabiliyorsun. Bunu tutabildiğin gibi gazabını da tut, dilini de tut, kafanı da tut, kötülüklerden kendini alıkoy."

Dilini tutamıyor, sinirlerine hâkim olamıyor. Olmaz!

Orucun bir âdâbı da neymiş?

"Nefsimi de ıslah etmeye niyet ettim yâ Rabbi! Ben akşama kadar nefsimle de cihat edeceğim." demekmiş.

Allah razı olsun Çarşamba müftüsü Seyyid Ahmed Hulusi Efendiden. Allahuâlem yine biraz tarikatle, dervişlikle ilgisi vardı ki böyle diyebilmiş. Bunu herkes diyemez. Müftüler bile diyemez, başkanlar bile diyemez. Bunu demek için çok doğru sözlü olmak lazım.

Esen rüzgâra göre rüzgârgülü gibi, kuyruklu pervane gibi olmaz. Hakkı söylemek lazım, haktan dönmemek lazım.

"Siz ne yaparsınız?" diye birisi, bizim dervişlere sormuş. O da; "Biz Allah der dururuz." demiş.

Sabit kadem olmak. Yani; hak yolda durmak!

"Sövmeyeceğiz, kavgayı gürültüyü bırakacağız, eski düşmanlıkları bu asra taşımayacağız." dedik.

Bu hadisi şeriften başka ne ders çıkıyor?

İnsanların arasında öyle edepsiz, haddini bilmez insanlar var ki. Halkın arasında her şey var…

Bu insanların arasında öyleleri var ki Peygamber Efendimiz'in ashâbına bile sövmüşler. Birazcık düşününce çıkmıyor mu? Onu da anlamıyor muyuz? Yahu bu halkın arasında amma insanlar varmış! Hiç mi akılları yoktu bunların, ashâb-ı kirâma sövmüşler. Allah Allah!

"Yâ Rabbi! Sen bizi kötü huylara düşürme, sen bizi edepten mahrum etme, güzel huylara sahip eyle, kötü huylara bulaştırma!" Ne insanlar varmış ya!..

Ankara'da bir tanıdığımız hoca var, iyi hoca, ağır toplardan. "Güm" diye patladı mı otuz kilometre uzaklıktan duyulur.

"Hocam, sen halkın bu durumunu çok görme. Bunlar peygambere bile laf söylemişler. Peygamber Efendimiz'e şair dememişler mi, mecnun dememişler mi? Demişler. Hatta Allah'a sövenler var." dedi.

Allah'a karşı gelenler yok mu, Allah'a sövenler yok mu?

Var! Allah bizi korusun, onlara da hidayet versin. Demek ki olabiliyor Yaratanına yan bakanlar var, yamuk bakanlar var, Peygamber zişânımıza dil uzatıyor, ashâb-ı kirâma çatıyor, evliyâullaha çatıyor.

Hayatta en mühim iş nedir?

Allah'ın sevgili kulu olmak. Biz bunu ananevî olarak; ecdadımızdan, silsilemizden, şeyhlerimizden almışız da ne diyoruz?

İlâhi ente maksûdî ve rıdâke matlûbî.

Rozet yapmışız, levha yapmışız duvara asmışız, yakamıza takmışız.

"Yâ Rabbi! Benim gayem senin rızanı kazanmak. Senin rızanın olmadığı işte ben yokum, senin rızanı istiyorum, seni istiyorum."

Gaye bu olunca insanın her hareketi Allah'ın hoşuna gidecek şekilde yapmaya çalışması lazım, edepsizlik yapmaması lazım.

Sen bu dünyada laf kalabalığı yapabilirsin. Sen bu dünyada mevkiyi makamı buldun. İslâm düşmanlarının dolduruşuna geldin. Ona buna sövebilirsin, sayabilirsin ama bunun bir de âhireti var. Bu dünya hayatı fâni, gelir geçer. Peygamberlere karşı çıkanlar da öldü, Allah'a iman etmeyenler de öldü. Nemrutlar, Firavunlar, Hâmânlar, şeytanlar... Bu köhne dünya sahnesi neler gördü. Hepsi gitti.

Evliyâullaha sövenler de çıktı. Sahaba-i kirâma karşı çıkanlar olduğu gibi evliyaullaha sövenler de oldu, oluyor.

Allah-u Teâlâ Hazretleri sizi sırat-ı müstekîmden ayırmasın. Sevdiği kul eylesin. Marifetullaha erdirsin. Aşkullahı, muhabbetullahı gönlünüze yerleştirsin. Sevdiği işleri yapmanızı nasip eylesin. Huzuruna sevdiği, razı olduğu kullar olarak varıp; cennetiyle, cemâliyle müşerref olmayı nasip eylesin. Peygamber Efendimiz'e komşu eylesin.

 

Bi hürmeti esrâri's-sûreti'l Fatiha.