03.12.1999 - Ramazan Geliyor, Berat Kandilinden Sonra, Ramazana Hazırlık, Orucun Fazileti

Esselamü aleyküm ve rahmetullahi ve berekâtühû.

Allah'ın selamı, rahmeti, bereketi üzerinize olsun. Cenâb-ı Hak Teâlâ ve Tekaddes hazretleri
dünyada ve âhirette sizleri sevindirsin; aziz ve bahtiyar eylesin.

On bir ayın sultanı Ramazan ayı geliyor. Lütfen kardeşlerimiz Ramazan gelinceye kadar Ramazan'la
ilgili kitapları veyahut hadis kitaplarında, fıkıh kitaplarında Ramazan'la ilgili bölümleri okusunlar.
Ramazana bilerek, şuurlu olarak, incelikleri kavramış, öğrenmiş olarak hazırlıklı girmiş olsunlar.
Çünkü insan bilerek yaptığı zaman; âdâbına, usûlüne, erkânına uyduğu zaman bu güzel aydan
âzamî derecede istifade eder.

Allah-u Teâlâ hazretleri bütün ömrümüzü, bütün faaliyetlerimizi; âdâbına erkânına uygun, rızasına
yönelik, rızasını kazanmaya vesile olacak mükemmellikte yapmayı cümlemize nasip eylesin.
Siz Ramazan ayı gelinceye kadar; bu güzel ayın ibadetleri nasıl olacaksa, incelikleri nelerse onları
öğrenmeye çalışacaksınız. Ben de bu münasebetle size Ramazan'la ilgili üç hadîs-i şerîf okumak
istiyorum.

Birinci hadîs-i şerîf şöyle:

Enne Rasûlallâhi sallahu aleyhi ve selleme kâle, yevmen ve hadaranâ ramadânü: Etâküm ramadânü
şehrü bereketin yağşâkümü'l-lâhu fîhi fe-yünzilü'r-rahmete ve yehuttu'l-hatâyâ ve yestecîbü fîhi'dduâ', yenzuru'lâhu teâlâ ilâ tenâfüsiküm fîhi ve yübâhî biküm melâiketehû fe-eddu'l-lâhe min
enfüsiküm hayra fe-inne'ş-şakıyye men harime fîhi rahmete'l-lâhi azze ve celle. Sadaka resûlullâh.
Fî mâ kâl, ev kemâ kâl.

Hadis alimi Taberânî eserinde rivayet etmiş; ''râvîleri güvenilir kimselerdir.'' buyurmuş.
Ubâdetü'bnü Sâmit radıyallahu anh'den rivayet edildiğine göre, Peygamber Efendimiz sallallahu
aleyhi ve sellem Ramazan geldiği zaman ümmetine hitab etmiş, buyurmuş ki;
Etâküm ramadân. ''Ramazan geldi.'' ''Geldi'' dediğine göre demek ki ilk günlerinde konuşmuş
''geliyor’' demiyor; ''gelmiş'' buyuruyor. Râvînin ve hadaranâ ramadânü ''Ramazan gelmişken'' sözü
de bunu gösteriyor.

Şehrü bereketin “Ramazan bereket ayı”. Zamanın bereketlendiği, ibadetlerin sevaplarının
bereketlendiği, evin, sofraların bereketlendiği, dükkânların, kasaların, keselerin bereketlendiği ve
her şeyin güzelleştiği bir mânevî, güzel zaman dilimi. Mübârek bir ay.

Yağşâkümü'l-lâhu fîhi. ''Bu ayın içinde Cenâb-ı Hak sizi kuşatır; gaşyeder, kaplar, örter. '' Gaşiyeyağşâ, örtmek demek. Fe-yünzilü'r-rahmetü. ''Ve rahmeti indirir.'' Cenâb-ı Hak kullarına teveccüh buyuruyor ve rahmetini indiriyor. Cenâb-ı Hakk'ın rahmetine mazhar olmak çok büyük bir olay. Bu ayın hürmetine, bu zamanın bereketine bunu lütfediyor.

Ve yehuttu'l-hatâyâ. Hatta-yehuttu ''koymak'' demek. ''Hataları, günahları affeder; bir kenara
koyar, döker.'' Yaprakların ağaçtan döküldüğü gibi Cenâb-ı Hak kulu günahlardan pâk eder,
temizler.

Ve yestecîbü fîhi'd-duâ. ''Ve bu ayda duayı kabul eder.'' O kadar ihtiyacımız var ki, o kadar çok
şeylere muhtacız ki, o kadar çok dua etmeliyiz ki... Biliyorsunuz dua ibadettir; ibadetin hasıdır,
özüdür, iliğidir. Çok şeylere dua etmemiz lazım. Kendimize, ülkemize, çevremize, müslüman
kardeşlerimize, yakınlarımıza, dostlarımıza, nâdânlara, yârâna, bilene, bilmeyene, bilip cahillik
edene, dost olup kuyumuzu kazana, düşman olup mezarımızı kazana karşı yapılacak çok dua var.
Dua da ibadet. Tabi mühim olan duanın kabul olması. Cenâb-ı Hak bu ayda duayı kabul eder;
oruçlunun duasını kabul eder. Ne kadar güzel bir fırsat doğuyor.
Yenzurullâhu teâlâ ilâ tenâfüsiküm fîhi. ''Cenâb-ı Hak Teâlâ ve Tekaddes hazretleri bu ayda sizin
gayretinize, ibadete şevkle koşuşmanıza, birbinizden etkilenerek ibadet yarışına girmenize nazar
eyler. Ve yübâhî biküm melâiketehû. ''Sizinle meleklerine övünür.” 'Bu kullarım şehvetlerini
bıraktılar; yemelerini içmelerini bıraktılar. Benim rızam için, bilerek kendilerini bunlardan mahrum
ediyorlar.'

Bunun çok faydaları var. Orucun o kadar çok kıymeti; o kadar çok maddî ve sıhhî, ailevî ve ictimâî;
bedenî, rûhî ve aklî faydaları var ki saya saya saatler geçer ama faydalar bitmez. O kadar çok!
Ama Cenâb-ı Hak yine bu oruç tutanların oruçtaki gayretlerine, şevklerine, birbirleriyle âdetâ sevap
yarışına girişmelerine nazar eyler ve meleklerine övünür. İftihar eder, mübâhât eyler.
Fe-eddullâhe min enfüsiküm hayr. ''O halde siz de bu ayda Cenâb-ı Hakk'a karşı görevlerinizi yerine
getiriniz! Siz de Allah'a karşı hayırlı ibadetler ve hayırlı kulluk yaparak kulluk borcunuzu eda
ediniz!''

Cenâb-ı Hak bu kadar lütfediyor, bu kadar rahmet ediyor, meleklerine övüyor. O halde siz de
Cenâb-ı Hakk'a karşı kulluk vazifelerinizi eda eyleyiniz, ödeyiniz. Eddû ''ödeyiniz.'' mânasına.
Fe-inne'ş-şakıyye men hurime fîhi rahmete'llâhi azze ve celle.

İnsanlar iki zümre... Allah'a mutî olup Allah yolunda yürüyen insanlara saîd deniliyor. Saadet ehli
ama bizim anladığımız sevinme, mutluluk mânasına değil; Allah'ın istediği yolda yürüyen, sırât-ı
müstakîmde yürüyen itaatli kullar mânasına. Saîd bu... Gerçekten de böyle hareket edince, dünya
ve âhiret saadetine eriyor.

Doğru yolda dosdoğru gidene saîd derler. Günahlara dalıp âsi, mücrim olanlara da şakî derler.
Şakînin çoğulu eşkıyâ, saîdin çoğulu süedâ geliyor. Saîd saadet masdarından, şakî şekâvet
masdarından.

Eğer bir kimse bu ayda Cenâb-ı Hakk'a kulluk görevini güzel yapmıyorsa, o kimseye şakî diyoruz.
Men hurime fîhi rahmete'llâhi azze ve celle. ''Bir kimse bu ayda pek aziz; sonsuz derecede izzet ve
celâl sahibi Allah-u Teâlâ hazretlerinin rahmetinden mahrum kalmışsa, işte o şakîdir. Asıl şakî, asıl
eşkıyâ, asıl şekâvet ehli, asıl bahtsız, asıl mücrim, bu aydan istifade edemeyendir.'' buyuruyor.

Bu çok önemli. Bu aydan istifade etmeye, bu ayda şakî sınıfından olmamaya gayret etmek lazım!

Şaban ayının on dördünü on beşine bağlayan gece yani Berat gecesi bir insanın saîd mi şakî mi
olacağı belli oluyordu. Asıl o zaman dua edecekti. ''Aman yâ Rabbi! Benim adımı şakîler defterine
yazmışsan, oradan sil; saîdler defterine kaydet! Önümüzdeki Şaban'a kadar ben sana âsî, mücrim
bir yıl geçirmeyeyim; itaatli, güzel bir ömür geçireyim.'' diye dua edecekti.

Tabi Recebler, Şabanlar, Regaibler, Beratlar geçiyor; istifade eden ediyor, edemeyen edemiyor.
Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem Efendimiz; ''Bir insan Ramazan'dan eli boş çıkıyorsa, işte asıl
şakî, Allah'ın rahmetine eremeyen o kişilerdir.'' buyuruyor.
Onun için çok önem veriyorum. Çok önemli olduğuna dikkatinizi çekmek istiyorum: Bu ayda
mutlaka ve mutlaka Cenâb-ı Hakk'ın rahmetine ermek, rızasını kazanmak için çok büyük gayret
göstermeliyiz.

İkinci hadîs-i şerîfi Ahmed b. Hanbel, Bezzâz, Beyhakî, Ebu'ş-Şeyh ve İbn Hibbân rivayet etmiş. etTergîb'de var, diğer kaynaklarda var. Ebû Hüreyre radıyallahu anh'den rivayet olunmuş ki:
Kâle Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem: Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz
buyurdu ki:

U'tıyet ümmetî hamse hısâlin fî ramadân. ''Ramazan'da ümmetime beş tane özellik, beş tane ikram,
beş tane ilâhî lütuf bahşedildi. Lem yu'tahünne ümmetün kablehüm. ''Daha önce geçmiş olan
ümmetlere, daha önceki peygamberlere verilmemiş olan beş tane büyük, müstesna hediye, ikram
bu ayda ümmet-i Muhammed'e verildi.''

Hâlüfü femi's-sâimi atyebü inda'l-lâhi min rîhi'l-miski. Oruçluyu Allah seviyor. Oruçlu ağzı boş
olunca, fırçalamıyor da. Zaten oruçluyken macunla fırçalamak doğru değil. Misvaklanma da öğleye
kadar olabiliyor. Misvakta macun yok, sadece dişin fırçalanması var. Macunsuz fırçalama da
misvaklanma gibi olabilir ama oruçlu iken macun olmaz. Çünkü o bir maddedir; ağızdan içeriye
lezzeti, tadı, damlası gittiği zaman oruç bozulur. O olmaz. Ama öğleden sonra misvaklanmak da
mekruh oluyor. Oruçlu bir şey yemediği için ağzı kurur. Oradaki bakterilerin faaliyetinden,
maddelerin çözümlenmesinden; dişlerin arasındaki bulaşıkların, çıkamayan kalıntıların
bozulmasından ağızda bir koku, acılaşma olur.

Buna halûf deniliyor. Bir çeşit koku ama nâhoş koku... İnsan yaklaşsa koku nâhoş. Bize göre tatsız
bir koku ama ''Cenâb-ı Hakk'ın indinde oruçlunun ağız kokusu, misk kokusundan daha hoştur, daha
güzeldir.'' Cenâb-ı Hak onu güzel kabul ediyor ve güzel olarak değerlendiriyor. Oruçlu kulunun
ağzının o çirkin kokusunu seviyor. O koku oruçtan dolayı oluşmuş bir durum olduğu için Cenâb-ı
Hakk'ın indinde o koku misk kokusundan daha kıymetli bir koku oluyor.

Halbuki İslâm dini temizliği emrediyor. Tırnakları kesmeyi, kılları izale etmeyi, koltuk altlarını
temizlemeyi, sünnet olmayı emrediyor. Yıkanmayı, guslü, abdest almayı emrediyor. Güzel koku
kullanmak sünnet. Peygamber Efendimiz kullandığı için biz de güzel kokular sürüyoruz. Yıkanıyoruz,
taranıyoruz. Melekler güzel kokuyu seviyor; camiye giderken güzel kokular sürünmek lazım. Ama
oruçlunun ağzının o kokusu, Allah indinde misk kokusundan daha kıymetli.
Bu bir pâye, bir özellik. Peygamber Efendimiz bu hususiyeti Cenâb-ı Hakk'ın bizim ümmetimize
verdiğini bildiriyor.

Cenâb-ı Hak cümlenizi iki cihanda da aziz ve bahtiyar eylesin, yüzünüzü güldürsün, sevindirsin. Bizi
de duadan unutmayın!

Esselâmü aleyküm ve rahmetu'l-lâhi ve berekâtühû.