04.04.1990 - Peygamber Efendimizin Kurban Kesmesi

Elhamdülillâhi Rabbi'l-âlemîn. Hamden kesîren tayyiben mübâreken fîh. Kemâ yühıbbü ve yerbâ ve yenbeğî li-celâli ve'chihi'l kerîm. Ve’s-salâtü ve’s-selâmü alâ seyyidi'l evvelîne ve’l âhirin. Şefîı'l ümmeti nebiyyi'r-rahmeti Muhammedini'l Mustafa ve âlihî ve sahbihî ve men tebiahû bi ihsânin zevi's-sıdkı ve'l vefâ

Emmâ ba'd:

Kâne yudahhî bi-kebşeyni akraneyni emleceyni ve kâne yüsemmî fe-yükebbiru.

Buhârî, Müslim ve diğer kaynaklarda Enes radıyallahu anh'ten rivayet edilmiş.

Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz;

Kâne yudahhî. "Kurban keserlerdi." Bi-kebşeyni. "İki tane koç kurban ederlerdi." Akraneyni. "Boynuzlu."

Boynuzlusunu seçerdi, koç olmasını tercih ederdi.

Emleceyni. "Siyahlı beyazlı..."

İzahta: Ey beyâduhû ekseru min sevâdihî demiş. "Tüylerinde beyazı daha çok olanı seçerdi."

Öyle kurban keserdi.

Kâne yüsemmî. "Bismillâhi Allahu ekber derdi." Fe-yükebbiru. "Tekbir getirirdi."

Allah'ın adını anardı, Bismillah ve tekbir getirirdi, Allahu ekber derdi."

Kurban kesilerek böyle denir; Bismillâhirrahmânirrahîm denmez, Bismillah denir, Allahu ekber denir.

Bıçak keskin olacak, güzel olacak, hayvana eza ceza verilmeyecek ve öylece Allah yolunda kurban edilecek.

Böyle iki tane kurban ederdi.

Acaba boynuzsuz olsa kabul olmaz mı?

Olur.

Koç olmasa da koyun olsa kabul olmaz mı?

Olur.

Bu, Efendimiz'in efdaliyetini, tercihlerini gösteriyor. Efdal olan boynuzlu olmasıdır, malın iyi olması, güçlü kuvvetli olması, kıymetli olmasıdır. Çünkü;

Len tenâlü'l-birre hattâ tünfikû mimmâ tuhibbûn. "Kişi sevdiğini Allah yolunda feda etmedikçe hakiki has güzel müslüman seviyesine çıkamaz."

Allah yolunda sevdiğini, güzelini verebilecek.

Seç bakalım şu sürünün en güzel koyununu, getir bakalım... Allah yoluna para veriyor; sevabı 700 misli! Allah yoluna harcandı mı sevabı 700 misli. En iyisini seçecek.

Tabii benim gibi bazı cahiller bilmediğinden seçiyor. Ben gidiyorum sürünün içine, bir tane seçiyorum, bana boynu poslu gibi geliyor, "Tamam, bunu alıyorum..."

Ankara'da iken -kendi başıma tabii, etrafta başka (kimse) yok- bir kurban aldım, getirdim. Sonra, kendim boğazlıyorum da Peygamber Efendimiz kesmiş diye, zorlanıyorum ama kendim kesiyorum. Dersini yüzmek bir tecrübe işi, kasap çağırıyorum. Kasap şişman bir adam, ben Bismillâhi Allahu ekber diyerek kestikten sonra o tamamladı işi de, sakin sakin, yumuşak yumuşak bana diyor ki;

"Hocam bu kadar zayıf havyanı nereden aradın buldun?"

En zayıfını bulmuşum. İsteyerek değil de... Tüylü diye ben bir şey sandım ama seçmesini becerememişim.

"Bu kadarı kolay bulunmaz, sen nereden buldun bu kadarını?" diyor.

Allah kabul etsin.

İyisini, güzelini seçmek lazım. Çünkü o ibadet, yani ibadet maksadıyla kesiliyor. Allah yoluna verilen paralar feda olsun.

Hacca gitmişsin, harca; ne harcarsan 700 misli sevabı fazla olacak. Burada harcadığına göre kat kat fazla sevap. Harca harcayabildiğin kadar hak yola; sevap kazan, gel.

Oraya ne diye gidiyorsun? Paraları biriktirmeye mi gidiyorsun?

Hayır, Allah yolunda harcamaya gidiyorsun.

Kâne yudahhî bi'ş-şâti'l-vâhideti an cemîi ehlihî.

"Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz bazen tüm ailesi adına bir kurban keserdi."

Bunlar imkânlarla ilgilidir; parayla pulla, mâlî imkânla ilgilidir. Kurban kendisine farz olmayınca (kesmez), olduğu zaman fazla yapar.

Peygamber Efendimiz vefatı senesinde 100 deveyi kurban etmiş. Kurban edilenleri dağıttırmış, hayır hasenât oluyor. 63 tanesini kendisi kesmiş, gerisini başkası kesmiş. Oradan 63 yaş yaşayacağı da seziliyor. Her sene Ramazan'da Kur'ân-ı Kerîm'i Cebrail aleyhisselam ile bir defa okurmuş, mukabele edermiş, o sene iki defa mukabele etmişler. Oradan veda edeceği anlaşılıyor.  Anlayan, sezen işaretlerden sezer, anlar.

Allahu Teâlâ hazretleri cümlemizi yolunda dâim, zikrinde kâim etsin. Peygamber Efendimiz'in sünnet-i seniyyesine uyanlardan eylesin. Sünnet-i seniyyesini icrâ eyleyip şehit sevabı kazananlardan eylesin. Havz-ı Kevser'i başında da Peygamber Efendimiz'e kavuşturup toplasın. Livâü'l-hamd'i aldında haşr u cem' eylesin. Âhirette Peygamber Efendimiz'e komşu olmayı cümlenize, cümlemize nasip ve müyesser eylesin.

Fâtiha-i şerîfe mea'l-Besmele.